169 



glaberrima ; alius ramuli stipulae maximae semicor- 

 datae lobatae; fructus coccineus. 



478. Cr. melanocarpa. Fl. t. c. I. III. n. 949. In sylvis 

 versus Sudak frequens. Stylus unicus sed in medio 

 vel sub medio 4 — Spartitus: Cr. nigra hungarica 

 differt stylis 5 distinctis , foliis villosioribus minus 

 profunde incisis, lobis et serraturis acutioribus, cae- 

 terum simillima; ab hac Cr. pentagynam distinguera 

 nequeo. Tataris Badaut-agatsch. 



479. Cr. Oxyacantha. FL t. c. I. n. 947. In dumetis 

 frequens; occurrit in montibus lapidosis, et in val- 

 îibus ad rivulos planitierum. Innumeras hujus speciei 

 formas distinguere et ego mol tu m operae dedi sed 

 cbaracteres certos nullos inveniri posse nunc per- 

 suasus sum, unde etiam cum hac conjungo Cr. mo- 

 no gynam Fl. t. c. I. n. 948. Adsunt in Tauria ar- 

 bores 30 — 40 pédales et fruticuli humillimî, fere 

 inermes et spinis undique horridi, mox foliis latio- 

 ribus parum incisis mox summopere laciniatis, fructu 

 subgloboso et ovato, plus magis intense sanguineo, 

 in arboreis saepe rubro-fusco; omnibus his formis 

 una in alterum transeuntibus. Styli unus vel duo. 

 Tataris. Japusch-chan. 



480. Cr. tanacetifolia. Cr. orientalis. Fl. t. c. I. III. n. 

 950. In Tauriae meridionalis collibus apricis passim. 

 Duas vidi varietates: fructu rubro vel purpureo, ca- 

 lycis segmentis lanceolatis acutis glabris; alteram 

 fructu flavo calycis segmentis subulatis pubescentibus, 

 caeterum nequaquam diversas. Hue forte Cr. Schra- 

 deriana Led. Fl. r. II. p. 91. sed nostra nunquam 

 arborea, raro orgyalis. 



