174 



cinctis in Tauria non vidi, nec in Caucaso nec ullibi 

 in Rossia. Imo inter permultas in hortis cultas uni- 

 cam modo, pro Pot. grandiflora missam, lalem vidi, 

 quare nostras omnes a Pot. recta germanica diver- 

 sas credo, cujus specimina spontanea haud possidere 

 doleo. Pot. rectae Fl. t. c. I. III. n. 996 pili inter- 

 mixti brèves non glandulosi et semina (carpella) ru- 

 gulosa vel laevia saepe in eodem specimine, ad hi- 

 lum solum membranula brevi aucta, in dorso carina 

 plus minus acuta neque tamen in membranulam di- 

 latata. De varietatibus bene dissent. Fl. t. c. 1. c. 

 quibus igitur adnumero Pot. obscuram ib. H. n. 

 997. et Pot. pilosam III. n. 997*. Magis differt, ne- 

 que tamen pro diversa specie habenda, planta circa 

 Sympheropolin nascens, erecta, superne ramis elon- 

 gatis nudiusculis calyce hispidissimo laciniis longe 

 acuminatis corollam excedentibus , seminibus leviter 

 rugulosis circumcirca carinatis ad liilum membranula 

 brevi. Haec eadem occurrit multo glabrior. 



503. Pot. hirta. Hue refero Pot. rectae var. minus da- 

 tant. FL t. c. III. n. 996, fateor tamen praeter sta- 

 turam humiliorem vix unquam pedalem caulemque 

 adscendentem vix ullam notam distinctivam videri. 

 Huic semina immarginata ut praecedentis, sed Pot. 

 rectae gallicae cujus e Pyrenaeis habeo spécimen, 

 satis lato margine cincta. 



504. Pot. taurica. P. hirta. Fl. t. c. I. III. n. 999. Ra- 

 ro dodrantalis evadit saepius spitbamaea et minor; 

 semina vix rugulosa immarginata ; variât etiam ca- 

 lycis laciniis obtusiusculis. In collibus sterilibus cir- 

 ca Sympheropolin haud infi equeus , etiam in valle 

 Laspi. 



