387 



769. //. arenarium, Gnaphalium arenarium. FL t. c. Iî. 

 n. 1702. In cainpis arenosis frequens. A plèbe ros-* 

 sica colligitur pro ornaudis sanctoruin iconibus* 



CCLXXXII. Gnaphalium. 



770. Gn. uliginomm. FL t. c. III. n. 1707*. In ripa 

 lapidosa rivali Almae. Differt a suecico et sibirico 

 caule noo a basi patule ranioso sed per duos aut 

 très pollices simplici, dein ramis erectis mox caule 

 longioribus mox folio brevioribus. Talia etiam sunt 

 specimina wolhynica a Bessero missa. Tamen a ge- 

 nuina specie vix separanda. Hue référendum Gn. mi- 

 nimum Fl. t. c. II. n. 1709. secundum specimea ab 

 autore datum, sed a Ledebourio ad Filaginem arven- 

 sem citatum est; achaenia illi ut in Gn. pilulari Wahlg» 



771. Gn. sylvaticam. FL t. c. IL III. n. 1707. In mon- 

 tibus supra Ajwasil. Spica elongata folia utrinque 

 cana superiora anguste linearia exacte ut in speci* 

 mine ex agro Àboense. 



CCLXXXIIÎ. Àntennaria. 



772. Ant. dioica. Gnaphalium dioicum FL t. c. II. IIL 

 n. 1706. In m. Tschatyrdagh. 



GCLXXXIV. Senecio. 



773. S. vulgaris. FL t. c. II. n. 1721. Circa Symphero- 

 polîn et in Tauria meridionali rarior. 



774. S. rapistroides. S. squalidus. FL t. c. IL IIL n. 

 1722. Sympberopoli frequentissimus, saepe 2—3 pe- 

 des altus. Eundein e campis ad rivulum Kaltschek 



M 4. 1856. 25 * 



