403 



GCCIV. Lapsana. 



842. L. communis. FL t. c. II. n. 1629. In umbrosis 

 frequens. 



843. L. intermedia. Fl. t. c. III. n. 1629*. In litore 

 meridionali. Flores pallidius flavi quam in sequente. 

 Caîyx variât glaber et glanduloso-hispidus. Ejusdem 

 nominis in Pisidia a Heldreichio lecta omnino diversa 

 corymbo paucifloro pedunculis elongatis etc. 



*844. L. grandiflora. Fl. t. c. II. III. n. 1630. Sympbe- 

 ropoîi in hortis. Flores aurei. Calyx birsuîie variât 

 ut in praecedente. Praeter colorem floris intensiorem 

 et involucri nigrescentem vix alia differentia adest. 



CCCV. Rhagadiolus. 



845. Rh. edulù. Fl. t. c. III. n. 1631. Rh. stellatus 

 ib. II. n. 1631. Led. fl. r. 2. p. 772. In Tauria 

 meridionali. Nostra planta cum specimine neapolitano 

 bene conveniens, differt a Rh. stellato gallico, graeco 

 et byzantino acbaeniis quinis nec 7 — 8 , rectis nec 

 arcuatis, brevioribus et brévius acuminatîs. 



CCCVI. Hedypnois. 



846. H. polymorpha. H. monspeliensis. Fl. t. c. IL 

 n. 1627. Circa Nikitam frequens. Haec omnino c o ri- 

 ve ni t cum planta monspeliense sed pedicelli utrique 

 superne incrassati. Involucri squamae omnino glabrae 

 vel dorso setis raris ciliatae exacte ut in H. tubae- 

 formi Ten. a qua nostra vix diversa nisi pedunculis 

 paulo minus incrassatis, et quam etiam pro H. cre- 

 tica in hortis cultam habeo. Sed H. persicae de cujus 



M 4. 1856. , 26 



