542 



Griseb. (Rumel. 41%), quam Cl. auctor illa quoad omîtes 

 partes majorem vocat. 



100. C. macrochaeta C. A. Mey. Cl. Booltio nunc au- 

 dit C. podocarpa Brown. Frankl. Journ. 



105. C. fimosa Linn. Hue, ut forma squamis femineis 

 atris, referenda est C. stygia Fries fSumm. Scand. I. 

 234), quoad exemplaria herbarii Fischeriana. quae pro 

 planta Friesiana agnovit Cl. vir F. Nylander. — C. limosae 

 a Thunbergio comparatur C. japonica Ejusd. Fl. Japon, 

 cujus iconem, a Thunbergio suggestam, dédit Schkuhrius 

 (t. Ww. fig. 110), quamque Hcebit futuris peregrinato- 

 ribus quaerere in maxime Orientalibus Imp. Rossici trac- 

 tibus. Specimina in Japonia lecta, quae inter plantas 

 Fischerianas hoc cum nomine servantur, sic se habent. 

 Radix fibrosa, multiceps. Folia praecedenlis anni longis- 

 sima, très "' lata, plana, pilis carentia. Culmi florentes 

 spithamaei foliati, loliis culmo brevioribus. Spicae très, 

 rarius quatuor, quarum mascula una terminalis, femi- 

 neae duae, rarius très latérales, ereclae oblongata pe- 

 dunculatae parum exsertae, quaelibet bractea sua duplo 

 brevîor. Squama utriculum striatum pallidum glabrurn 

 breviroslrem duplo excedens, est membranacea, nervo 

 lato viridi excurrente. Stigmata, ni fallimur, duo. l)if- 

 fert itaque a C. japonica Thunb., quoad ejus iconem 

 ac descriptionem, utriculo non rostrato, sed antrorsum 

 non nisi attenuato, squama sua duplo breviori, quam in 

 illa multum excedit, et stigmatibus uti vidètur, duobus, 

 quorum C. japonica dicitur habere tria. An species in- 

 descripta? 



106. C. irrigua Sm. a Boottio fl. c. 305) vocatur 

 C. rnageUanira Lam. (Encycl. III. 385), quae tamen mu- 



