592 



tis, utrinque adpresse pilosis, profonde 4 — 5 lobis, lobis 

 3 — 4 lobulatis, lobulis mediis 3 dentatis, lateralibus sae- 

 pe inaequaliter bifidis, dentibus obtusis mucronulatis; 

 pedunculis axillaribus supra médium bifidis; sepalis mem- 

 branaceo - marginatis aristatis; carpellis pubescentibus 

 transverse rugosis. Specimina numerosa exstant sed om- 

 nia radiée et parte inferiore caulis orbata, unde directio 

 caulis incerta. Folia fere G. Nepalensis, sed in hoc pe- 

 dunculi et petioli pilis patentibus obsiti et pedunculi 

 etiamsi ex eodem puncto solitarii, bini vel terni, tamen 

 indivisi, unde haec species ad§l. divisionis Candollea- 

 nae transferenda. Nova Zeelandia, loco dicto Perakiteri, 

 Everard Home JY* 86. 



Erodium violaefohum. E. caulibus herbaceis caespitosis 

 diffusis patenti - pilosis; foliis petiolatis cordatis obtusis 

 sinuato-lobatis crenatis, pilis raris brevibus adpressis ve- 

 stitis; pedunculis 3 — 5 floris; calycibus aristisque fructum 

 dense pilosis. Folia sinus satis profunde cordata, crena- 

 ta, crenis nonnullis profundioribus sublobata. Radix a 

 collo in fibras elongatas ramosas divisus. Gaules humiles 

 4 — 5 pollicares. Petala in spiciminibus nostris jam de- 

 lapsa. Aristae in fructibus junioribus non plumosae. Mon- 

 tes Nilagiricae, Perrotet JVo 169. 



Erodium peristeroides. E. radice fusiformi; caulibu» 

 erectis aut lateralibus adscendentibus puberulis; foliis 

 profunde cordatis, simulque medio in petiolum decurren- 

 tibus, obtusis, laeviter 3 — 5 lobis crenatis, inferioribus 

 longe petiolatis; pedunculis 5 — 7 floris, pedicellis ab- 

 breviatis, adultis vix sepala excedentibus. Habitus omni- 

 no pelargoniorum sectionis peristerae, sed tubulum nec- 

 tariferum detegere non potui. Specimina majora sesqui- 

 pedaîia, minora 3 poil. alta. Folia praesertim ad ner- 



