133 



— Species affinis Cal. sepium Tfr.- sod forma foliorum omnino distincla. 

 An hic referendus C. japonicus Th. (ut censel clar. Zollinger) quam ad Ipo- 

 moea filiformem retulinar in Prodromo? Cum Thunbergius de bracteis et 

 stigmale silet, nou facile lilem dirimere possumus. 



Caulis teres lenuis volubilis. Folia glabra sinu subnullo basi etiam in 

 peliolum breviter decurrenlia lobo intermedio 2" longa, 4—5 lin. lata usque 

 fere ad apicem marginibus parallelis, Iateralibus 3—4 lin. longis, oblusiuscu- 

 lis integris , viridia subhis dilutiora; peliolus semipollicaris glaber. Pedun- 

 culi axillares glabri aut basi subpubescentes. ßracteae duai involucraules 

 apice augustiores basi sessiles 6 lin. longa , 4 lin. lata glabra. Sepala albo- 

 membranacea ovato-elongata glabra, exteriora breviora. 



( 13 ) Variat hasc species non solum forma foliorum, longitudine pedunculo- 

 rum, sed etiam villosilate aliquando evanescente, ut videtur ex Wight. Je. t. 

 1374, quae certe ad noslram S. bicolor ß. abbreviata referri debel , dum 

 ejusd. act. t. 835. sub nomine Jp. bracteata inscripla multo melius ad genui- 

 nam speciem perlinat.*) 



Non nobis licet litem dirimere inter Shuleria Chois. et Shuleria Walk. 

 et Arn. quae magnam confusionem creavit, et nova vocabula jam in Prodromo 

 Candolliano recensita (Palmia Eudl. aut melius Hewülia. Wight , quod ulti- 

 mum nomen clar. Endlicher in suo additamento ipse admittere videtur) intro- 

 duxit. Indicare tantnm Aristarchis qui sententiam edicenl fassit noslram de 

 Conv. Orient, disserlalionem in Anno 1833 editam fuisse dum Prodromus 

 Walk et Arn. tantum in anno 1834. apparuit quod pro nobis priorifatem, sane 

 parvulam , evidentor constifuit. Commodius certe esset utrinque genus 

 delere , ut fecerunt cl. Steudel quoad Walkeri genus et dar. Hasskarl quoad 

 nostrum; attamen de illo dicemus cum auetoribus quod Glycines divisio 

 jam a divo Candollio praemonita permultis Botanophilis conveniens visa sit 

 et id circo characleres Shuteriae de calyce et staminum disposilione duete 

 sufficienles quaemis minoris ordinis appareaut: de nostro dicemus quod si ni- 

 mis artificiales characleres videantur qui de calyce (ut jam ante nos in Brc- 

 weria), de stigmate , de Capsula ob dissepimeuti erosionem uniloculai (ut 

 jam olim in Calystegia et Porana) dueuntur, tunc omnia tentamina, noslra et 

 aliorum, ad generice subdividendas numerosas species qua in nostre Tribu 

 II, (Convolvuleae verae) enumerantur invalida censenda sunt; logice certe 

 sed sever! agunt Auetores qui in unum genus Convolulum eas omnes denuo 

 aggerant , quaemis , si hoc cahos elucidare velint et sectiones constituere, 

 volentes nolentes ad nostros characteres retrovenire debent; at temere qui, 

 alii hoc, alii illud genus eradunt , aut hoc servant et illud delent, arbitrio 

 non normae pareutes, 



( 14 ) Folia in ramis stoloniformibus et repentibus a caeleris admodum di- 

 versa, nempe cordato - rotundata oblusissima. — Multi auetores hoe genus 

 praßeedente eoadunaverunl sub communi nomine (Hewilia, Palmia.); in haue 

 sententiam nullomodo ire possumus: revera characler e Capsula uniloculari 

 duetris ulrique communis est (capsulam dieimus , non ovarium , nam junius 

 ovarium in Shutereia, Porana et verosimiliter Skinneri a , biloculare est, 



*) Jpomcea timorensis Bl. quam in Prodromo dubie ad Conv. parviflorum retulimus, certe 

 malius, monente cl. Zollinger huc adducenda est. 



