145 



E Ternstroemiaceis excludendae plantae. 

 H. 802. — Vide supra ad calcera gen, Eurya. 



H. 3247. Leucoxylon buxifolium Iii. potius ad Slyracineas amandaudum. 



\l HB. II. Kimer ak Sund. 

 H. jap. 617. Planta Japouica nobis ignola. 



ADNOTATIONES. 



(*) In Dissertafione mox addeuda hujus ordiuis jam confusione sua Aueto- 

 res offendentis characteres et lirnites elucidare conabimur. Nunc sufficial lec- 

 tores monere. Nobis reducendum videri iotra fines huic appritos a Clar: de 

 Candolle in sua exiinia Dissertatione (Mein. Soc. h. nat. Gen. L 1.) includen- 

 les Prodromi 3 priores Secliones tanlurn: quod caeleras secliones infelicissime 

 in Prodromo addilas et quae lirnites inter Camelliaeas prorsus indislinclas 

 prsestiterunt , eas sine dubio huic posteriori ordini reslituimus ; quaerendae 

 ergo noslrae Javanicae Gordonieae intra Camelliaceas.*) — Nobis praeterea om- 

 uino conveniens videtur noslras sie definitas Ternslraemiaceas intra Corolli- 

 floras non proeul a Slyracaceis et Ebenaccis ratio collocare, ut censebat clar. 

 Mirbel. — Camelliaceae intra Thasamifloras reinanent et prope Gutliferas 

 quibus, mediaulibus Bonneliaeis, affines. 



( 2 ) Ternslroemia micranlha Ck. sp. n. — T. foliis elliptico-ovalis acumi- 

 nelis basi acutis map'gine integris petiolatis, peduneulis brevibus unifloris secus 

 raraulos dispersis spicani laxam efformantibus, sepalis ovato-rotundis glabris.*). 



Gaulis frulescens glaber striatus leres. Folia saBpe ad apicem ramulo- 

 rum eonferta glabra 2—3" longa, 1-2 lata, utrinque avenia aut venulis 

 pinnatis ascendentibus superne in sicco nigra subtus diluliora viridi - lutes- 

 ceutia; petioli seraipollicares supra canalicululi subtus roluudi. Pedunculi 

 3 lin. longi, glabri tereles; internodia floralia 2-3 lin. longa, Bracteolae 2 

 -oblusissimae flori adpressae X / A lin. longae. Sepala 1 lin. longa circa fruetum 

 persistentia. (Flores virescente-albidi Zoll.) Fruetus junior sphaßrico-ovoi- 

 deus calycem paulo superans styli basi coronalus; pericarpium fungolum 1— 

 2— loculare. — Species non proeul a T. carnosa. St. Hil. collocanda. — /{. 

 patens. Rh. Verh. p. 102. t. 12. fig. 1. vix differt a T. Lushia. Harn. 



( 3 ) Nomen a de Candolle propositum huic speciei servavimus, sie paulis- 

 per dissentienter a clar. Sieb, et Zucc. qui confusionem inter hanc et T. Ja- 

 ponica optime elucidaverunt; iueommodum nobis enim videtur, delendo Cl % 

 Japouica quae est Ternstroemia , hoc nornen rursus imponere speciei alleri ; 

 jam suum proprium ferenti. Duo altera laevia discrimina inter sententiam 

 clar. Auclorum et nostram indicare liceat: 1°. non nobis rectum videtur Thun- 

 bergium in Fl. Jap. 12. sub gen, Cleijera verara Cleyeram descripsisse , 

 dum in eodem oper. p. 224. et in Act. Soc. Lin. Tcrnslrocmiam descripsissel : 

 2°. Ternslroemia Lushia. Don. prod. vera est Ternslroemia non proeul dis- 

 tans a T Japonica Sieb., sed e Cleyera excludeuda. — Ca?terum mau na e\- 

 stat confusio inter species jam indicatas duorum generum: Sic ad Ternslroe- 

 mia revocandaä quoque sunt Cl. gymnanthera. W. et Arn. , Cl. fragrans et 

 Cl. dubia Champ. — 



*) Ich habe mich freilich wieder an die Anordnung Endlicher* gehalten und alle geuera 

 unter den Ternslroemiaceen vereinigt. 



10 



