I 



99 



Praeler recentiorem enim divisionem qualem Gue- 

 rinus et duce eo Gervaisius et Lucasius secundurn 

 cinguli penultimi (vel si seginentum corporis anale omit- 

 tas) ultimi figurarn proposuerunt , alias inveni notas , 

 quae mihi magis essentiales esse videntur. Nominatim 

 quidem lahii inferioris (reclius gnathocliilarii) partis me- 

 diae (labii inferioris proprii) figura m , anlennarum slruc- 

 turam , • nec non squamarum analium et primi corporis 

 cinguli doisalis raliojicm pro signis cbaraclerislicis divi- 

 sionibus peculiaribus stabiliendis aptis baberem Labii 

 inferioris figurarn sectionibus componendis ansam dare 

 posse jam ante novem annos in tractatu Academiaë nostrae 

 exbibito demonstravi, cujus epilome in Annal ibus socie- 

 talis naturae scrulatorum Mosquensium anno i83"5 pro- 

 diit. Tune temporis secliones propositas generum pecu- 

 liarium nolionem tribui , quam quidem aliorum Insec- 

 torum ordinum, nominatim Coleoplerorum fundamenta 

 generica respicientes , omnino babere possunt. Si autem 

 gênera minus augere velis sectiones nostrae subgenerum 

 saltem valorem liabere possunt. 



Corporis annuli in singulis speciebus non solum pro 

 aetate variant, sed eliam in individuis adultis constanti 

 numéro non inveniunlur , ita ut in eadem specie unum 

 vel très , rarius plures annulos et duo ad sex pedum 

 paria numéro plura vel minora reperias. Occurrunt vero 

 etiam species , quae aliis notis abunde diversas se prae- 

 bent, numéro lamen aequali annulorum et pedum con- 

 veniunt. Quare solus annulorum corpor's pedumque 

 numerus speciebus affinibus dislinguendis vel conjun- 

 gendis baud sufficit. 



Magna praeterea in generis Juli speciebus proponen- 

 dis adhibenda est cautio , ne individua juvenilia pro 

 adultis describas. Quare semper videndum est, num in 

 maribus pênes sint evoluli et in feminarum abdomine 

 ova observenlur. Respiciendum quoque est, num annuli 

 posteriores, qui anlepenultimum anlecedunt, pediferi 

 vel saltem inlegri sint, ut in adultis, vel pro pedum 

 meremento plus minus ve fissi , quod in junioribus 

 animadvertinius. 



Genus Julus Latr. 

 Leach. et al. rec. — Julus Linn. et al. ex parte. 

 Laminae pediferae , exceptis tribus vel quatuor ante- 

 rioribus cum annulis suis connatae. Caput fronle ante 

 antennas convexa , lateribus depressa. Antennae modice 

 elongatae. 



De lusiore generis ebaracteribus cf. quae in tractatu 

 meo (Remarques ge'ne'rales sur l'ordre des Insectes My- 

 riapodes.) exposui. 



100 



Subgenus seu Genus I. 

 Julus sensu strictiori. 



Gnatbochilarii pars média , i. e. labii sic dicli inferio- 

 ris pars média seu labium inferius proprium , in partis 

 inferioris oblongi medio fossa transversa baud excavata 

 sed sutura longiludinali plus minusve elevata instrucla. 

 (Cf. Bulletin d. natur. d. Moscou T. VI, 1853. tab. V, 

 fig. 29, et Walkenaer suit, à BufT. Aptèr. pl. ZI. fig. 8. B.) ; 



Species buic subgeneri vel generi adjungendae a me 

 observatac omnes antennarum arliculo secundo , tertio , 

 quarto et quinto plus minusve elongalo et tenui, cîavato 

 vel infundibuliformi convenîunt et cinguli corporis 

 primi porcessum plcrumquc triangularem et abbre,vi<a— 

 lum ostendunt. Memoralu dignuin videtur , Julorum 

 species fere omnes in Europa et America boreali détec- 

 tas buic seclioni esse inseiendas. (Subgenera?) 



Juli genuini pro squamae analis inferioris seu reclius 

 inferioris partis cinguli seu segmenli corporis ultimi seu 

 analis ralione in duas divisiones (subgenera?) possunt 

 dividi. 



Divisio I. Julus. 



Squama analis inferior subtriangularis , mutica i. e.. 

 unco destituta. 



a) Segmentum corporis penultimum , quod alii , cin- 

 gulum anale pro segniento non habentes , ullimum ai— 

 cunt, margine posteriore in mucronem squamas seu val- 

 vulas anales latérales plus minusve superantem evolutum. 



a) Cinguli dorsalis primi (seu collaris) processus la- 

 teralis brevis, trigonus infra subrolundatus , abdominis 

 inferiorem partem haud allingens. 



Spec. i. Julus (Julus) terrestris. 

 Julus terrestris Linn. Latr. Leacb et al. -, Kocb Deutschl. 

 Crustaceen, Myriapoden etc. Hefl 22. n. il. (i Octo- 

 bre 1858). 



Habitat in Gallia , Germania , Suecia , Polonia , Ros~ 

 sia et, ut videtur, in aliis regionibus Europae. 



Spec. 2. Julus (Julus) albipes Koch ib. n. 10. 



Species Julo terrestri affinis, sed habitu, magnitudine- 

 majore , corpore crassiore , annulis paulo minus elevatis,. 

 colore etc. diversa, a Kocbio proposila et prope Ratisbo- 

 nam détecta. Recenlioribus temporibus e re^ione Kie- 

 wensi Muséum Academicum plura accepit speciminat 

 vivenlia. 



Spec. 5. Julus (Julus) unilineatus Kocb. ib. n. 2. 

 Prope Ratisbonam observatus , e provinciis Caucasicï 

 Museo Academico missus. 



Bulletin scientifique. 



