YRUCHTENCULTUUR EN BEREIDmG. 



In Teysmannia 4"" afl. P**^ jaargang komt een artikel voor 

 over vruclitboomencultuur te Singapore en zijne omgeving en 

 wordt daarin gewezen op de schoone resultaten aldaar ver- 

 kregen, strekkende tot aanbeveling om die cultuur ook hier 

 in Indië ter hand te nemen. Ook in verschillende dagbladen 

 werd daarop af en toe gewezen en menigeen, eenigszins opti- 

 mistisch gestemd, zoude zich daardoor allicht laten verleiden 

 die cultuur dan wel de bereiding der vruchten voor export 

 ter hand te nemen, uitgaande van het denkbeeld, „wat daar 

 mogelijk is kan ook hier ter hand genomen worden", vooral 

 als de persoon zelf met de noodige kennis en toewijding toe- 

 gerust is. 



Toch geloof ik, dat zoo 'n persoon zich eenc ongelooflijke 

 massa teleurstellingen zoude op den hals halen, en zij het mij 

 uitdienhoofde veroorloofd mijne opgedane ondervinding hierin 

 ten beste te geven. 



Ik houd er van eene zaak, alvorens dezelve te beginnen, 

 eerst van alle kanten te beschouwen en de nadoelen daaraan 

 verbonden niet te licht te rekenen. Behandelt men alles maar 

 oppervlakkig, de nadoelen als niet onoverkomelijk achtende, 

 dan bereidt men zich vele teleurstellingen en komt veelal be- 

 drogen uit. 



Aannemende dat men persoonlijk wat kapitaal bezit om de 

 zaak vooreerst op touw te zetten zonder de hulp behoeven 

 in te roepen van geldschieters, waardoor aan rente al dadelijk 

 veel gewonnen wordt en men zijne volkomene vrijheid van 

 handelen behoudt, zoodat men de geheele onderneming naar 

 eigen inzichten kan aanvangen en behandelen, dan stuit men 



