CONIFEEREN. 

 (Cupressus.) 



Ik heb vroeger in de opstellen over aanleg van tuin en erf 

 al een en ander over Conifeeren gezegd, ik lieb toen eenige 

 soorten opgenoemd, die in Indië te huis beliooren en eenige 

 andere , die er met vrucht tot sieraad in de tuinen geplant 

 kunnen worden. Het publiek in Indië bestempelt alle Coni- 

 feeren met den naam van ^tjemara^\ die eigenlijk aan het 

 geslacht Casuarina toekomt. Yerder hoort men ze wel eens 

 denne- of sparreboompjes noemen. 



Onder de verschillende geslachten, die we tot de Conifeeren 

 rekenen, behoort ook Ciipressus. JN'a de Amucaria^s zijn dit 

 wel voor Indië de fraaiste vertegenwoordigers der groep. 



Deze planten kunnen zonder veel moeite uit zaad gekweekt 

 worden; het grootste bezwaar, dat hierbij te overwinnen is, 

 bestaat in het z. g. wegvallen der jonge plantjes. Omdat 

 men dikwijls op eene beschutte, ietwat donkere plaats uitzaait, 

 hebben de jonge plantjes gebrek aan licht, schieten te spoe- 

 dig op, worden spichtig, de jonge, teere stengeltjes zijn dan 

 niet stevig genoeg, vallen om en rotten af. Het eenige 

 middel is licht, ook is niet te vette aarde maar meest zand 

 voor de uitzaaiing aan te bevelen. Zoodra de zaadjes ge- 

 kiemd zijn, moeten de plantjes in de zon of ten minste op 

 eene zeer lichte plaats gezet worden. 



Te Tjibodas, den bergtuin van 's Lands Plantentuin, staat 

 een geheel boschje, uitsluitend uit verschillende soorten en 

 variëteiten Cupressus, zij groeien op die hoogte — 4500 voet — 

 uitstekend; er zijn er, die reeds kiembaar zaad produceeren; ze 



