WAAR GAAX ^YE HEEX? 

 II. 



14. Het is niet waarscliijnlijk, dat ooit van eenig* land een 

 vollediger geschiedenis is geschreven in beknopter vorm dan 

 het geval was met de geschiedenis van het land onzer inwo- 

 ning, voorkomende in een gedicht van H. A. Meijer, getiteld : 

 Vaarwel aan Java. De geheele zaak is vervat in de volgende 

 weinige dichtregelen : 



„Brahminen van de Ganges, Arabieren 



„Van Adens land met Mekkaas halve maan, 

 „Het kroost des Taags met Romes kruisbanieren, 



„Der Britten bloedkleur en de leeuwenvaan 

 „Van Hollands onverwonnen handelaren 



„Yerheerden beurtelings dit bloeiend land 

 „In wilde volgorde, als de donkre baren 



„Der branding, die zich wentelt op zijn strand." 

 Hoe beknopt dit verhaal ook zijn moge, het doet ons niet 

 onduidelijk vermoeden, dat ons eiland van af de vroegst be- 

 kende tijden geweest is een land van bloed en krijg bij uit- 

 nemendheid, welks bevolking door vele eeuwen heen niet tot 

 rustige ontwikkeling kon komen, waar de mannen de wapens 

 hanteerden of in dienst hunner overheerschers tot verschillende, 

 voor hen minder profijtelijke werkzaamheden verplicht werden, 

 terwijl de voorziening in het levensonderhoud voor een groot 

 deel de taak was der vrouwen en kinderen. 



Om te geraken tot de kennis, hoe dat alles in zijn werk 

 ging, en hoe zich uit dien wilden chaos de tegenwoordige 

 toestanden ontwikkeld hebben, hiervoor is dat versje natuurlijk 

 HL 1 



