- 52 — 



der scheppers is van de hedendaagsche wetenschap der stedelijke 

 administratie, had het geheim ontdekt om zich niet alleen staande 

 te houden, maar wat meer zegt, steeds zijn invloed uit te breiden, 

 ten spijt van de geheele omkeering, die in de Parijsche zaken 

 heeft plaats gehad sedert den val van het keizerrijk. 



Alphand was alles te Parijs. De vnuri'oode radicalen van den 

 gemeenteraad, zoowel als de meest behoudende anjbtenaren en 

 ingenieurs, zij zwoeren allen bij Alphand, die alle technische zaken 

 van dienst in zijne hand had samengevat, en die werkelijk in 

 persoon de zaken l)es])rak en afdeed. 



Zijne eerste studie, die ook tevens zijne meest geliefkoosde 

 werkzaamheid gebléven was, betrof de tuinen en parken der stad. 

 Het Bois de Boulogne beslaat 850 hectaren. Het Bois de Yin- 

 cennes heeft eene oppervlakte van 950 hectaren. Voegt men 

 daarbij 120 heet. aan kleinere tuinen en squares, en 320 hectaren, 

 die ingenomen worden door de Parijsche kerkhoven, dan krijgt 

 men een totaal van bijna 2300 hectaren aan wandelwegen, parken 

 enz., die onderhouden, beplant en besproeid moeten worden. Dit 

 op zich zelf is al eene heele taak, en door den smaak en den ijver, 

 waarmede Alphand zich daarvan kweet, heeft liij er niet weinig 

 toe bijgedragen, om aan Parijs dat zondagskleed te geven, dat 

 andere hoofdsteden haar benijden. Daarna kreeg hij ook het 

 onderhoud der stadswegen en straten, vervolgens de zorg voor het 

 drinkwater en langzamerhand alle openbare werken onder zijn 

 beheer. Hij bemoeide zich met alle hoofdzaken maar ook met alle 

 onderdeelen, en hij hield er volstrekt niet van om een deel van 

 zijne verantwoordelijkheid over te dragen op anderen. Dat maakt 

 dat Alpliand, die alles zelf deed, geen intellectueel erfgenaam, 

 geen aangewezen opvolger nalaat. Zijne plaats kan niet vervuld 

 worden, men zal zijn groeten werkkring in onderdeelen moeten 

 splitsen. 



Wat vooral sterk uitkomt in hetgeen Alphand voor de stad 

 gedaan heeft is het uiterlijk. Niemand verstond als hij de kunst 

 om een moeien tuin aan te leggen en om een feestterrein te tooien. 

 De wereldtentoonstellingen van 1867, 78 en 89 zijn voor drievierde 

 zijn werk geweest. Daaraan had hij grootendeels zijne populariteit 

 te danken. Iedereen wist te Parijs, dat zoodra Alphand eene zaak 

 in handen had, men iets moois zou zien te voorschijn komen en 

 dat men succes te wachten had. 



