— 66 — 



jaar bloem en vrucht draagt. Gelijk uit de hieraan toe- 

 gevoegde plaat blijkt, zijn dc bloemen in dichte scherm- 

 vormige kransen geplaatst in de oksels der tegenoverstaande 

 bladeren; zij zijn fraai van kleur met eene rozeroode kelkbuis 

 en donker violette bloembladeren. In de bloemkransen en 

 tusschen dc bloemen wemelt het steeds van de gewone zwarte 

 mieren, waarop de bloemen zulk eene groote aantrekkings- 

 kracht schijnen uit te oefenen, dat zij haar nimmer verlaten, 

 zelfs niet wanneer men een bloeienden tak heeft afgesneden 

 en op de tafel gelegd. 



Het is duidelijk, dat de mieren op eene of andere wijze 

 daar ter plaatse moeten worden gelokt, al is het niet zoo ge- 

 makkelijk direct waartenemen, welk middel de plant daartoe 

 te baat neemt. 



Bladluizen zoekt men er te vergeefs; er moet derhalve iets 

 anders zijn, dat de mieren constant daar ter plaatse houdt. 



De gewone zwarte mier is echter niet de eenige soort, die 

 op Memecylon wordt aangetroffen. Behalve haar vindt men 

 er nog eene tweede van veel grooter afmeting en buitengewoon 

 vlug in hare bewegingen (zie fig. 2), die op dezelfde plant 

 ook hare nesten maakt uit eenige bladeren, die aan de randen 

 met elkander zijn verbonden. 



Reeds spoedig valt het op, dat beide mierensoorten elkander 

 zooveel mogelijk trachten te vermijden; de kleine mier vindt 

 men nergens anders dan tusschen de bloemen of in hare on- 

 middellijke nabijheid; de andere daarentegen overal op de 

 plant behalve juist in de nabijheid der bloemkluwens. 



Yerder blijkt het, dat de groote mier lang geen onschadelijk 

 insect is voor de plant, daar zij alle jonge , pas uit den knop 

 te voorschijn tredende bladeren aan de randen en toppen af- 

 knaagt, ten gevolge waarvan de volwassen bladeren het uiterlijk 

 krijgen als in de figuur is aangegeven, terwijl daarentegen 

 de kleine mier niet in 't minste kwaad doet aan de plant, zelfs 

 niet aan de vrij teedere bloembladeren. 



Er bestond bij het onderzoek eenige reden om te veron- 

 derstellen, dat de mieren, die onophoudelijk tusschen de bloe- 



