69 - 



meerderheid is, zooals in de natuur ook altijd blijkt het 

 geval te zijn. 



Onmiddellijk vallen de kleine mieren de grootere aan en 

 bijten zich vast aan hare extremiteiten en sprieten. Aanvan- 

 kelijk blijft de groote overwinnaar in den strijd, aangezien 

 door eene enkele beet de aanvaller wordt gedood, maar in een 

 minimum van tijd wordt de overwinnaar van het oogenblik, 

 door nieuwe vijandelijke benden aangevallen en in al zijne 

 bewegingen belemmerd, want de aanvallers hechten zich zoo 

 krampachtig vast, dat de lijken slechts met groote moeite van 

 de extremiteiten kunnen verwijderd worden. Blijkbaar laten 

 de aanvallers zich volstrekt niet afschrikken door het gezicht 

 der bondgenooten, die aan hunne zijde gevallen zijn, en ter- 

 wijl de aangevallene al zijne inspanning noodig heeft om zich 

 van de lijken te ontdoen, wordt hij op nieuw door versche 

 troepen aangegrepen met dit gevolg, dat toch ten slotte de 

 aanvallers meester blijven van het terrein, zij het dan ook 

 ten koste van vele bondgenooten. 



Uit alles bleek ten duidelijkste, dat de kleine mierensoort 

 door haar steeds grooter individuental uitstekend geschikt was 

 om de roofmieren van zich af te houden en de bloemen in 

 bescherming te nemen tegen de aanvallen der laatste. Maar, 

 zoo laat zich thans vragen, waaruit verklaart zich de constante 

 tegenwoordigheid der mieren tusschen de bloemen? Zijn zij 

 bij toeval daar aanwezig of worden zij opzettelijk daar ter 

 plaatse gelokt? En wanneer dit laatste blijkt waar te zijn, 

 welke zijn dan de middelen, die de plant te baat neemt om 

 zich van een lijfwacht te voorzien? 



Uitgemaakt was thans, dat Memecylon ramiflomm bewoond 

 wordt door twee soorten van mieren, waarvan de eene voor 

 de plant vrijwel onschadelijk is, terwijl de andere haar groot 

 nadeel toebrengt door het afknagen der bladranden en door 

 beschadiging en roof der bloemen, zoodra zij de kans daartoe 

 schoon ziet. Voorts had de waarneming geleerd, dat deze 

 roofmier alles deed om eene directe aanraking met de andere 

 soort te vermijden en dan ook nimmer in de nabijheid der 



