EXTlixVCT UIT EEN RAPPORT OVER DE DADAP- 

 ZIEKTE VAN AIERDINGIN 



DOOR 



T. Ottolander, 



Dadapzielx'te. Op den 13'^'^'^ November kwam ik op Aier- 

 dingin aan, en den daarop volgenden dag maakten de beide 

 heeren Hill en ik eene flinke wandeling door de koffietuinen. 



Spoedig bleek mij , dat de gevolgen der dadapziekte van 

 zeer ernstigen aard waren. 



Van den 500 bouw groeten koffieaanplant op Aierdingin 

 stond reeds 300 bouw geheel zonder dadap. Alle dadapboomen 

 waren er doodgegaan en moesten worden omgekapt. Die 

 aanplant was oude aanplant van meer dan tienjarigen leeftijd. 



Geschiedenis. In 1886 had deze ziekte zich voor het 

 eerst vertoond, zonder bijzonder de aandacht te trekken. In 

 1887 werd de sterfte meer algemeen, totdat in 1890 alle 300 

 bouw zonder schaduw was, de dadapboomen gestorven waren 

 en van zelf omvielen, indien zij niet te voren werden gekapt. 



In de meening, dat op de hoogte van het perceel (3000 

 voet) en voor reeds ouden koffieaanplant schaduw minder noodig 

 was, waren er geen andere schaduwboomen geplant. Wel waren 

 er telkens nieuwe dadapstekken geplant, ter inboeting van de 

 doode, maar zonder goeden uitslag, daar ook die nieuwe 

 stekken na één of twee jaar te liebben geleefd mede werden 

 aangetast en afstierven. 



Gevolgen, De nadeelige gevolgen waren echter , mede ten 

 gevolge van de groote droogte van 1890 en een oogst van 

 6000 picol, zeer duidelijk. De koffie zag er schraal uit, en 

 ongeveer 30 bouw had men moeten oprooien en op nieuw 



