- 126 — 



de ontwouding, welke voor rekening van de inlandsclie bevol- 

 king- en van het gonvernement komt. 



IJe bevolking, zooals wij reeds gezien hebben, put den 

 grond uit tot zoolang er niets meer van te halen valt. 



Het gouvernement, dat aan den inlander slechts bevelen 

 behoeft te geven om koffie te planten, waar het zulks goed- 

 vindt, desnoods zelfs op gronden, die weinig geschikt daarvoor 

 zijn, kan zich niet vrijpleiten van het feit, dat de bevolking 

 hier en daar soms verplicht werd om koffie-aanplantingen te 

 onderhouden op plaatsen, die van den aanvang af niet zeer 

 geschikt daarvoor waren, of die geschiktheid door herhaalde 

 beplanting verloren hadden. Zulk eene wijze van exploiteeren 

 berokkende den planters positief verlies en leverde voor het 

 land maar gering voordeel op. Sedert men echter het weinig 

 economische van zulk eene handelwijze begon in te zien, 

 is daarin zeer groote verandering ten goede gekomen, maar 

 toch is het waarschijnlijk, dat er ook nu nog koffietuinen voor- 

 komen, die de moeite van het onderhouden niet waard zijn 

 en in het belang van den inlander hoe eer hoe beter prijs 

 gegeven moesten worden. Er zal tijd en vermoedelijk ook 

 wat bladziekte noodig zijn om aan dergelijke verouderde toe- 

 standen geheel en al een einde te maken. 



Bij den partikulieren planter kan van zulk eene wijze van 

 exploiteeren nooit sprake zijn, omdat het onderhouden van 

 aanplantingen als de zoo even bedoelde hem te gevoelig in 

 zijne beurs zou tasten ; hij is verplicht zijne erfpachtsgronden 

 uitstekend te onderhouden, zoo hij er veeljarig genot van wil 

 hebben, of ze na eenige jaren van oppervlakkige bebouwing, 

 zoodra de losheid van de bovenlaag verdwenen is, aan het 

 gouvernement terug te geven. 



Daar nu het eerste, uitgezonderd bij de theecultuur, dikwijls 

 vrij moeielijk of geheel onmogelijk is om finantieele redenen, 

 die verband houden met de concurrentie met andere landen, 

 en het laatste daarentegen zoo erg gemakkelijk, zoo is het 

 niet twijfelachtig, dat de meeste erfpachtsperceelen het geen 

 75 jaren zullen uithouden, en stellig 90 percent er vau verlaten 



