— 138 — 



eigenschappen, de meeste kans hebben om zich te vermenig- 

 vuldigen, terwijl zij, die niet in de gewenschte richting 

 varieeren, noodzakelijk meer en meer in individuental afnemen 

 om eindelijk in den langen loop der tijden hoe langer hoe 

 zeldzamer te worden, tot zij ten slotte geheel verdwijnen. 



Wanneer wij dan ook thans in streken, waar de bladsnijdende 

 mieren overvloedig voorkomen, enkele planten aantreffen, die 

 in 't geheel niet van deze dieren te lijden hebben, dan zouden 

 wij verkeerd doen, wanneer wij daaruit zouden willen afleiden, 

 dat deze gewassen toevallig eigenschappen bezaten, die ze 

 minder begeerlijk deden zijn voor de bladsnijdster, daar onge- 

 twijfeld daaronder zeer vele voorkomen, die eerst in den loop 

 dor tijden die bijzondere eigenschappen zich hebben weten te 

 verwerven, die maken, dat zij thans verschoond blijven, terwijl 

 hare stamouders daarvan wel degelijk te lijden hadden. 



De gansche vegetatie heeft zich onder den invloed der blad- 

 snijdende mieren aanzienlijk gewijzigd, en hierin ligt dan ook 

 de verklaring van het opvallend feit, dat cultuurgewassen uit 

 Europa, Azië of Afrika ingevoerd, over 't algemeen genomen, 

 het meeste te lijden hebben, zooals b.v. oranjen, granaten, 

 rozen, mangga's, kool, koffie etc. en dit in bepaalde streken 

 in die mate, dat de cultuur dezer gewassen hier en daar 

 zelfs gebleken is totaal onmogelijk te zijn. Bladsnijdende 

 mieren komen in de oude wereld in 't geheel niet voor, 

 zoodat de vegetatie geen specifieke beschermingsmiddelen tegen 

 deze vijanden heeft kunnen verkrijgen. 



Toch worden natuurlijk sommige geïmporteerde gewassen 

 door de bladsnijdsters versmaad, omdat zij toevallig eigenschap- 

 pen bezitten, welke ze onbruikbaar maken; maar dit neemt 

 niet weg, dat verreweg de meeste gansch weerloos zijn tegenover 

 dezen geduchten vijand. 



Natuurlijk is het uiterst moeilijk te bepalen, welke variëteiten 

 en soorten door de mieren worden vernietigd, en welke de 

 verschillen zijn tusschen de gespaard gebleven afgeleide vormen 

 011 liunne stamouders; het is zelfs zeer twijfelachtig, of dit 

 ooit zal kunnen worden vastgesteld, maar van den anderen 



