ROZEN 



DOOR 



E. J. Voute. 



In de 11**® en 12*^^ aflevering van den vorigen jaargang van 

 dit tijdschrift behandelde de Heer W. nog eens de rozen. Dat 

 stukje geeft mij aanleiding tot het volgende : 



Op pag. 692, waar gesproken wordt over mos-rozen en wel 

 de hybriden tusschen de gewone mosroos en de doorbloeiende 

 rozen , zegt de Heer W. : „Wellicht kan de Heer Voute ons 

 dienaangaande inlichten". Gaarne wil ik dat, doch spijt 't mij 

 dat ik haar geen beter certificaat kan medegeven. Volgens 

 mijne ondervinding zijn zij voorplaatsen, die beneden een 1500 

 voet liggen, niet aan te bevelen. Bij mij houd ik ze met kunst 

 en vliegwerk, zooals men zegt, in 't leven en krijg van on- 

 geveer 20 planten wellicht twee a drie bloemen per jaar, die 

 dan wel is waar prachtig mooi zijn, doch m.i. wat duur gehaald. 

 Verder schijnen de bladeren erg lekker te zijn, wat ik van die 

 harde , ruwe dingen niet zou verwachten , doch geen rups of 

 sprinkhaan of kever kan hen met rust laten; spinnen halen de 

 restanten, die de voren genoemde bezoekers hebben overgelaten, 

 met hunne draden te zamen en allerlei luizen zoeken een plaatsje 

 tusschen de fijne stekels, waarmee de stengels dicht bezet zijn. 

 Ten gevolge van deze laatst genoemde weder zitten die planten 

 altijd vol mieren. Dat eene collectie van die mosrozen nu juist 

 geen hartverheffend schouwspel oplevert, behoef ik dan ook niet 

 te zeggen. Doch men moet alle zaken van twee kanten be- 

 kijken. Zoo lang ik die doorbloeiende (?) mosnozen heb , zijn 



