^ 192 — 



trouwens in de vroege morgenuren niet lang laat wachten, 

 dan nemen wij iets waar, wat wij na deze uiteenzetting in 

 geenendeele zouden liebben verwaclit, wij zien n. 1., dat de 

 houtbij in plaats van de bloem binnentékruipen, om zich op 

 die wijze van den nectar meester te maken, zich hutten op de 

 bloemkroon nederzet en naar beneden kruipt om even boven 

 den kelk en dus ongeveer op het yriveau van den nectar een 

 gat te boren in de kroonbuis om den honig optezuigen met 

 het treurige gevolg, dat de bloem onbevrucht afvalt. 



De Convolvulus — eigenlijk Iponioea NU gehecten — die ik 

 hier als voorbeeld aanhaalde is eene klimplant , die zonder 

 eenige rustperiode het gansclie jaar bloeit en dag aan dag een 

 groot aantal harer fraaie blauwe klokken opent, die des morgens 

 opengegaan, reeds in den namiddag afvallen. 



Eiken morgen vindt men de bloemen van den vorigen dag 

 met aangebeten kroonbuis op den grond liggen, en nimmer 

 draagt de plant ook maar eene enkele vrucht; onder de vele 

 honderden van afgevallen kronen, heb ik er nimmer een aan- 

 getroffen, die niet op deze wijze door de bij was geperfo- 

 reerd. 



Het stilzwijgend contract tusschen de Convolvulus en de bij 

 is derhalve door de laatste verbroken; het werk, hetwelk dui- 

 zenden van jaren heeft vereischt om tot dien graad van vol- 

 komenheid te geraken, waarin het zich tlians voordoet, is te 

 vergeefs geweest. De Convolvulus is ten gevolge van hare 

 groote afhankelijkheid van een insect metwisselende gewoon- 

 ten, gedoemd om uittesterven. 



Voor de lioutbij zelve komt het er al weinig op aan of 

 wellicht in de naaste toekomst deze bron, waaruit zij haar 

 nectar put, voor haar verloren gaat, want dezelfde bij, die de 

 Convolvulus perforeert, bezoekt ook een groot aantal andere 

 planten, van zeer uiteenloopende familien en geslachten en 

 is derhalve volstrekt niet aangewezen op den nectar van deze 

 enkele soort, maar voor de plant is deze contractbreuk de 

 doodslag, zij is in haar voortbestaan geheel en al afhankelijk 

 geworden van de bijen. 



