— 206 — 



gelijken op de bladeren van wocstijnplanten en van de in de 

 toppen der tropische boomen groeiende epij)hyten. Dit schijnt 

 op liet eerste gezicht zeker vreemd, wanneer men denkt aan 

 de vochtige standplaats, waar deze planten aangetroffen worden, 

 men zou meenen dat do natuur hier eene geheel overbodige 

 voorzorg genomen had. 



Bij nader inzien blijkt dit echter niet zoo vreemd te zijn 

 als het wel schijnt; immers deze planten groeien in zout water, 

 en alle cellen van de plant zijn gevuld met zoutoplossingen 

 van eene vrij aanzienlijke sterkte; wanneer men de concentratie 

 van deze zoutoplossingen vergrootte, zou de plant sterven, zoodat 

 er werkelijk inrichtingen noodig zijn, opdat de bladeren niet 

 door te sterke verdamping te veel water verliezen. 



Het merkwaardigste bij Bhtzo2)Jiora r/wrronata yAjn zeker \ye\ 

 de vruchten; wanneer deze rijp zijn, blijven zij namelijk aan 

 den boom bevestigd, terwijl de kiem zich langzaam ontwikkelt 

 en eindelijk met haar worteltop den vruchtwand doorboort. 

 Na eenigen tijd ziet men den langen wortel (eigenlijk in hoofdzaak 

 niet den wortel maar de hypocotyle as) soms tot 60 cM. lang 

 uit de vrucht hangen, terwijl de zaadlobben, die tot een enkel 

 lichaam vergroeid zijn, voor de bevestiging binnen de vrucht 

 zorg dragen en tevens voor den toevoer van voedsel aan den 

 wortel ; het uiteinde van den wortel is knodsvormig opgezwollen, 

 terwijl de top zeer spits en hard is. Nu valt eindelijk de 

 kiem uit de vrucht, dringt met haar worteltop een eind ver 

 in de modder en blijft dan loodrecht staan; door de lengte 

 der hypocotyle as blijft nu het pluimpje toch boven water, zooal 

 niet bij vloed dan toch bij eb. Yielen de vruchten ongekiemd 

 op den grond, dan zouden zij onder die laag zeewater zeker 

 in de modder verstikken. Wij zien dus hier eene plant, die in 

 alle opzichten uitstekend is ingericht om in den strijd voor 

 het bestaan het zelfs op zulke ongunstige plaatsen uit te houden 

 als de half onder het zeewater staande modderige randen 

 der kust. 



Vergelijken wij nu hiermee eens de overige planten der vloed- 

 bosscheuj dan zien wij wel tal van verschillen in bouw, maar 



