208 



overige mangroveplaiiten met die van lihizophora^ dan zien 

 wij, dat overal de bladeren voorzien zijn van inrichtingen, 

 Avaardoor de verdamping zoo gering mogelijk wordt gemaakt ; 

 daarbij kunnen dezo bladeren dan evenals bij Bhizophora 

 leerachtig zijn of wel sterk behaard, zooals bij Avicennia of 

 Adeezig zooals bij Lumnitzera. zijn sterke beharing en 



vleezigheid ook beschermingsmiddelen tegen verdamping, maar 

 veel opvallender wordt deze adaptatie, wanneer men den anato- 

 mischen bouw der bladeren nagaat. Wanneer men aan een 

 botanicus dwarse doorsneden door dergelijke bladeren liet zien, 

 zonder hem te zeggen vanwaar zij afkomstig zijn, zou hij er 

 zeker niet aan twijfelen, dat hij bladercMi voor zich had van 

 planten, die op zeer droge standplaatsen gegroeid Avaren. Het 

 zou geen doel hebben deze bijzonderheden hier nader te om- 

 schrijA^en, daar het de zaak voor leeken toch niet veel duidelijker 

 zou maken. Ik heb er bij Rliizopliora op gewezen, dat sterke 

 zoutoplossingen in de cellen van een blad den dood van dit 

 orgaan tengevolge hebben , maar ook wanneer dit punt nog 

 lang niet bereikt is, werken zulke oplossingen zeer schadelijk, 

 daar zij de assimilatie, dus de vorming van zetmeel en suiker 

 uit het koolzuur en water van de lucht onmogelijk maken. 



Het is te begrijpen, dat planten, die niet in het bezit zijn 

 van zulke beschermingsmiddelen, niet kunnen leven op plaatsen, 

 die nu en dan door het zecAvater bespoeld Avorden. Maar zelfs, 

 wanneer men zulke gronden voldoende afdamt en' dan cul- 

 tures beproeft, zullen deze in de eerste jaren telkens mislukken. 

 Mij zijn O. a. aanplantingen van suikerriet bekend op zulke 

 gronden, die er allertreurigst uitzien; wanneer echter maar 

 eenmaal het zout uit dien grond verdwenen is, wordt bij ge- 

 Avoonlijk uitstekend. Bij veel regen, voldoende afwatering en 

 herhaalde omwerking van den grond zal men dit doel wel 

 langzamerhand bereiken, maar toch zal het zeker sneller gaan, 

 wanneer men er planten kweekt, die veel keukenzout kunnen 

 opnemen en deze daarna verwijdert ; geschiedt dit eenige malen 

 achtereen, dan zal de grond het grootste gedeelte van zijn 

 zout verloren hebl)en. In Europa bezigt men daartoe de 



