214 



f^estelde vruclitcn, die door do inlanders ge!]:eten worden. De 

 geheele vrucht kan drjjven, maar haar vleezi^e deelen gaan 

 spoedig door rotting verloren, de dan overblijvende steenen 

 zijn echter ook soortelijk zeer licht; snijdt men ze door, dan 

 blijken zij voor het grootste gedeelte lucht te bevatten, terwjjl 

 het kleine zaadje een afzonderlijk hokje geheel vult, zoodat 

 deze steenen eene soort van zwemblaas bezitten. Andere vruchten 

 zijn omgeven door een vezelachtig omhulsel, waartusschen zich 

 lucht bevindt, zooals b.v. bij Barrinfjtonia sjwciosa; hier vindt 

 men groote, vierkantige vruchten met eene taaie buitenschil, 

 daarbinnen is eene dikke laag vezelachtig luchthoudend weefsel 

 en eindelijk in het midden eene holte , waarin één enkel zaad 

 ligt. Dat het middelste gedeelte van den vruchtwand der ko- 

 kosnoot zeer luchthoudend is, behoef ik wel nauwlijks in her- 

 innering te brengen ; ook de steen zinkt niet in zeewater wegens 

 de groote holte in het midden. Interessant is ook de vrucht 

 van Hemandta peltata; deze blijft namelijk omgeven door de 

 blaasklokvormige kelk, die een volkomen drijftoestel vormt. 

 Dit geheel drijft met de opening naar beneden, maar de 

 lucht verdwijnt er niet uit, evenmin als uit eene ledige flesch. 

 Wanneer de vrucht in zee ligt, rot echter de kelk vrij spoedig 

 weg; toch blijft de vrucht drijven, daar het inwendige gedeelte 

 van den vruchtwand vezelig en luchthoudend is. 



Er blijkt nu ook proefondervindelijk, dat zulke vruchten en 

 zaden niet alleen lang in zeewater blijven drijven, maar dat 

 zij daarbij ook hun kiemkracht behouden. Vooreerst zijn er 

 enkele directe proeven door Gruppy te Buitenzorg genomen, 

 waarbij vruchten van strandplanten gedurende 40 a 50 dagen 

 in zeewater drijvende werden gelaten en daarna hun kiem- 

 vermogen werd onderzocht; de meeste bevatten nog enkele 

 zaden, die ontkiemden. Maar daarnaast werden er ook directe 

 waarnemingen gedaan aan de vruchten en zaden, die door de 

 zee op het strand worden geworpen; en die men langs alle 

 tropische kusten in aantal vinden kan. Schimper onderzoclit 

 de zeestroomingen bij Tjilatjap en verzamelde daar een groot 

 aantal vruchten van de meest verschillende strandplanten, die 



