KRUISING BIJ PLANTEN. 



Uit eene interessante lezing* van Prof. Bailey van Massachusets 

 neem ik liet volgende over. Door kunstmatige bevruchting ver- 

 eenigt het jonge hieruit ontstane plantje, eenige eigenschappen 

 der beide ouders in zich, het zal dus in vele opzichten van de 

 ouders afwijken en is dikwerf beter toegerust voor den strijd om 

 het bestaan. De kruising maakt de neiging tot varieeren grooter, 

 kruisingen van ouders, die in allerlei kleinigheden van elkaar ver- 

 schillen, geven het aanzijn aan planten, die de meeste neiging tot 

 varieeren vertoonen. 



De kruising kan onder verschillende individuen plaats vinden, 

 uit de kruising tusschen twee soorten ontstaat de hybride, uit eene 

 kruising tusschen variëteiten ontstaat de „half-breed", ik weet daar 

 in het Nederlandsch geen juisten term voor, gewoonlijk noemt men 

 het zoo ontstane plantje ook eene variëteit, verder kan nog eene 

 bevruchting geschieden onder verschillende bloemen van dezelfde 

 plant, die men de individueele kruising noemt. 



Als regel geldt, dat verschillende soorten niet met elkaar bevrucht 

 kunnen worden, gelukt de bevruchting, dan is men over 't algemeen 

 nog niet veel verder, somtijds ontkiemt het zaad niet, een ander 

 maal zijn de er uit ontstane hybriden onvruchtbaar, er zijn zelfs 

 voorbeelden, dat zij in het geheel niet bloeien. Het verschil in 

 bloeitijd meer nog het verschil der bloemen zelf kan oorzaak zijn. 

 Verreweweg de beste resultaten worden verkregen bij kruising van 

 planten van dezelfde variëteit, ook nog bij variëteiten tot dezelfde 

 soort behoorende. Hybriden zijn zelden nuttig, hoe meer onder- 

 ling verschillende soorten, zooveel te minder is de kans van 

 slagen, zooveel te minder bestaat er kans er een nuttig ras uit 

 te kweeken. 



Yan kruising alleen worden gewoonlijk niet die resultaten ver- 

 kregen, die men er dikwijls van verwacht, indien hierbij niet de 

 z. g. teeltkeuze gevoegd wordt; deze laatste is de macht, die de 



