JAPANSCHE TÜIX-AAXLEG. 



Xa onze mededeeling, eenige maanden geleden, omtrent de 

 bijdrage van den heer J. Conder aan het Tijdschrift der 

 Af^iatic Society of Japan betreffende de Japansche kunst van 

 bh)emen en planten decoratie, — zAïllen onze lezers misschien, 

 hoewol evenzeer uit de verte, willen kennismaken, met hetgeen 

 deze zelfde deskundige, in de werken van hetzelfde Genootschap, 

 reeds eenige jaren geleden heeft geschreven omtrent de Ja- 

 pansche kunst van het aanleggen van tuinen. 



Verschillen de Japanners van ons in de kunst van bloemen- 

 schikken door hun voorkeur aan het beloop der lijnen van de 

 decoratie, boven de bij ons vooral beoogde kleurenrangschik- 

 king ; — bij het aanleggen van lust-terreinen is het verschil 

 van standpunt niet minder groot. 



Terwijl wij er ons op toeleggen om door de rangschikking- 

 van planten, boomen en gazons, een terrein zoo aangenaam 

 mogelijk te maken als verblijf in de open lucht, daarbij partij 

 trekkende van de ruimte en de toevallige eigenaardigheden 

 van het terrein, doch zonder bij dit werk er naar te streven 

 den bezoeker iets anders te vertoonen dan de werkelijkheid, 

 die hem omgeeft, — zoo vat de Japansche aanlegger van 

 tuinen en parken zijne taak geheel anders op. 



Hem zijn de planten, is het terrein, strekken de verdere 

 versierselen als zoovele middelen om in de open lucht, op 

 een stuk grond, eene schilderij te maken van een ideëel land- 

 schap, veel uitgestrekter dan het in werkelijkheid klein bestek. 



Gelijk de landschapschilder op zijn doek de kleuren zoo 

 rangschikt, dat het geheel den toeschouwer een grootsch 

 of liefelijk landscliap vertoont, zoo rangschikt de Japansche 



