— 276 — 



blijft geldon zoolang men soorten of oude, lang gekweekte 

 cultuur-rassen of variëteiten met elkaar kruist, maar niet zoodra 

 men te doen heeft met jonge, uog niet bevestigde variëteiten. 

 Bastaarden in de tweede generatie vertooiien echter direct eene 

 groote veelvormigheid, onverschillig wat de oorspronkelijke ou- 

 derlijke typen waren , en deze veelvormigheid blijft in volgende 

 generaties bestaan, is in elk geval zeer moeielijk uit te roeien. 

 Er bestaat verder een groot verschil tusschen soortsbastaarden en 

 de kruisingsproducten van rassen of variëteiten; de eerste zijn 

 meestal in meerdere of mindere luate steriel, de laatste fertiel 

 en zelfs dikwijls is hun fertiliteit grooter dan die der ouderlijke 

 vormen, waarvan zij afstammen. Alle bastaarden onderschei- 

 den zicli daarbij door hunne groote constitutioneele kracht, zij 

 zijn geAvoonlijk krachtiger ontwikkeld, hebben grooter bladeren, 

 dragen meer bloemen dan de ouderlijke typen, waarvan zij 

 afstammen. Een belangrijk voordeel der kruising is eindelijk 

 nog dat de variabiliteit verhoogd Avordt, niet in de 1* maar 

 wel in volgende generaties. Onder variabiliteit verstaat men 

 dan iets anders dan veelvormigheid ; men bedoelt er mede het 

 optreden van eigenschappen, die bij geen der beide ouders 

 zichtbaar waren. Xatuurlijk kan men hier slechts zulke nieuwe 

 eigenschappen verwachten, die ook in beide of in een van 

 beide ouderlijke typen door variatie kunnen ontstaan, maar de 

 kans op het optreden van zulke variaties wordt door kruising 

 vergroot. 



Na deze korte inleiding ga ik over tot de eigenlijke bespre- 

 king der door Rimpau genomen proeven. Zooals ik reeds 

 zeide, hadden deze hoofdzakelijk betrekking op granen, maar 

 toch werd ook kort geëxperimenteerd met erwten en beetwor- 

 tels. De kunstmatige bevruchting geschiedde op deze wijze, 

 dat de plant kort voor het bloeien in een pot werd geplaatst 

 en binnenskamers verder werd gekweekt. Dan werden de bo- 

 venste en de onderste nog niet goed ontwikkelde aartjes van 

 elke aar weggesneden. Zoo liet Rimpau ook bij de tarwe aan 

 elk aartje alleen de 2 onderste (buitenste) bloemen zitten, de 

 andere kneep hij met een pincet er uit. Daarna werden de 



