- 278 ~ 



nu op — 6n dit komt geheel overeen met de ervaringen van 

 Gartner, Koelreutcr en Naudin — dat de producten der kruising 

 van twee verschillende rassen geheel aan elkaar gelijk zijn 

 of ton minste onderling niet meer verschillen dan de indi- 

 viduen van elk ras op zich zelf ; zij kunnen het midden houden 

 tusschen de vormen der boide ouders of wel meer op een 

 van de twee gelijken. De nakomelingschap toont echter in 

 volgende generaties een bont mengelmoes van de meest ver- 

 schillende vormen: er komt gewoonlijk oen volledige terugslag 

 naar elk van de beide ouderlijke vormen, combinaties daarvan 

 en allerlei tusschenvormen en bovendien enkele malen geheel 

 nieuwe eigenschappen, die bij geen der ouderlijke vormen te 

 vinden zijn. 



Jlet is mijn plan niet, hier alle proeven van liimpau volledig 

 mee te deelen ; ik zal er slechts enkele van de meest spre- 

 kende voorbeelden uitkiezen, zoodat ik iedereen, die zich voor 

 de zaak interesseert, de lezing van de Laiidwirtlischaftliche 

 Jalirbücher van 1891 ten zeerste kan aanbevelen, vooral ook 

 wegens de fraaie photografische reproducties der verschillende 

 bastaarden, die er aan zijn toegevoegd. 



Ik noem U dan vooreerst eene kruising van twee geslachten, 

 nam : tarwe (Triticum) en rogge (Secale). Het is bekend, dat 

 kruising in het algemeen maar mogelijk is tusschen nauw- 

 verwante vormen, zoodat dan ook geslachtsbastaarden tot de 

 groote uitzonderingen behooren en gewoonlijk onvruchtbaar 

 zijn. Tot nu toe was het dan ook maar aan enkele personen 

 gelukt tarwe en rogge te kruisen, en uitvoerige mededeelingen 

 waren daaromtrent niet gedaan. Als moederplant nam Rimpau 

 de roode Sachsisclie landtarwe, deze werd in een pot geplaatst, 

 gecastreerd en bestoven met het stuifmeel van Schlanstedter 

 rogge, een ras met zeer lange aren; dit geschiedde in 1888, 

 en de 4 geoogste korrels werden in 89 uitgezaaid. Drie 

 planten bleken nu bij het opgroeien geheel gelijk te zijn aan 

 de moederplant, waaruit Rimpau afleidde, dat deze een gevolg 

 waren van eene normale bestuiving, die ondanks zijn voorzorgen 

 toch nog had plaats gehad. Om dit met zekerheid uit te ma- 



