— 280 — 



geheel gelijk was: wel was deze iets blauwachtig — aan 

 Rivett's Bearded herinnerend — maar sommige aren waren 

 iets lichter, andere iets donkerder gekleurd. Yoor het boven- 

 staande resultaat was liet volkomen onverschillig, welke der 

 twee rassen Rimpau als moederplant gebruikte. In de tweede 

 generatie (in 1884) kwam or dadel jjk een zeer groot mengelmoes 

 van vormen, zoodat nauwelijks twee planten aan elkaar gelijk 

 waren. Sommige geleken op Squarchead, andere op Rivett's 

 Bearded, enkele op den bastaard, en daartusschen kwamen 

 vormen voor, waarvan ik er hier enkele zal noemen met hun 

 kenmerken. 



1 lange, witte aren zonder kafnaalden en niet behaard , 



2 korte, „ „ „ „ » w 



3 lange, zwarte 



4 korte, 



5 lange, „ „ „ „ fluweelachtig behaard, 



6 korte, „ „ „ „ „ „ 



7 „ witte „ met „ niet behaard 



8 lange, „ „ „ „ fluweelachtig behaard, 



9 „ zwarte „ „ „ „ „ 

 10 korte, „ „ „ „ niet behaard, 



llimpau koos 21 vormen uit voor de verdere cultuur, maar 

 in 1885 was er nog geen enkele constant, zoodat er in 86 

 slechts 15 werden behouden. Hiervan schenen er 5 iets meer 

 kans op te leveren ; dat men er een constant ras van zou kunnen 

 maken, maar in den loop der volgende jaren vielen er nog 

 twee af, zoodat er eindelijk 3 vormen overbleven, die in 1890 

 tamelijk constant waren, deze hadden de volgende eigen- 

 schappen. 



1 korte, witte, onbehaarde aren met kafnaalden, 



2 „ „ „ „ zonder „ 



3 „ roode „ „ „ „ 



De verdere proeven met tarwe zal ik niet bespreken maar 

 nog een voorbeeld geven, dat betrekking heeft op gerst, en 

 waarbij eene kruising van twee verschillende soorten plaats 

 had. Rimpau nam als moederplant Stendels gerst {Hordeum 



