- 302 — 



Eenigc jaren geleden beteekende de invoer van appelen uit de 

 Vereenigde Staten en Canada nog zeer weinig, maar in 1891 

 werden in Engeland 8,147,37.'3 bushels dier appelen, tegen 2,574,957 

 l)Mshels in 1890 ingevoerd; terwijl de invoer van sinaasappelen en 

 citroenen 5,178,697 bushels bereikte. De overige vruchten worden 

 nis gemengd ooft onder één hoofd gebracht, dit mengsel bedroeg 

 iii 1(S91 nog 3^ raillioen bushels. 



ludion echter iets den toenemenden stroom van uitheemsch ooft 

 /OU kunnen keeren, dan ware het wel het vermoeden, dat het in 

 giftigen toestand tot ons komt. Vooralsnog worden alleen de 

 boomkwoekers van Noord-Amerika van vergiftiging hunner vruchten 

 mot arsenicum, z. g. rattenkruid beschuldigd; het is echter wel 

 denkbaar, dat de Amerikaansche methoden ook naar andere streken 

 ()Yerge])lant zullen worden. Het is daarom wel zaak, de aangele- 

 geulioid spoedig te onderzoeken, gelijk het „Britisli Medical Jour- 

 nal" in het belang der openbare gezondheid terecht verlangt, opdat 

 tijdige maatregelen tegen het gevaar kunnen worden getroffen. 



De l)esproeiingen der vruchtboomen met gifthoudende stoffen zijn 

 in de Vereenigde Staten niet nieuw. Arsenicum in water opgelost 

 is een geliefd middel der kweekers tegen schadelijke insecten. Door 

 de Amerikaansche vruchtentelers wordt beweerd, dat arsenicum op 

 hunne manier rondgesproeid geen invloed kan hebben op de vruch- 

 ten, en dat al ware het tegendeel waar, de hoeveelheid gif zóó 

 gering is, dat zij niet in staat is eenige schadelijken invloed op de 

 gezondheid uit te oefenen. Wil men deze menschen gelooven, dan 

 zijn de hierover geslaakte alarmkreeten, welke allereerst in de 

 „Horticultural Times" vernomen werden, het gevolg van broodnijd, 

 niet meer en niet minder. 



Xu houd ik mij overtuigd, dat de Britsche ooftkweekers van een 

 l)eetje bescherming lang niet afkeerig zouden zijn; daartegenover 

 staan de Amerikanen in het algemeen en de Amerikaansche ooft- 

 kweekers in het bijzonder ook niet op een peil van zedelijkheid, dat 

 hen verheft boven den onzuiveren dampkring van het gewetenlooze 

 mercantilisme. Zijn de Amerikaansche ooftkweekers zoo edelaardig, 

 (lat zij rattenkruid met afschuw verwerpen zouden als middel tegen 

 lastige en nadeelige insecten, indien hun bleek, dat de menschelijke 

 inaag kwalijk bestand blijft ook tegen eene „zwakke solutie"? 



fs werkelijk de hoeveelheid arsenic zoo gering, dat zij niet 

 schadelijk kan zijn, dan zal het onderzoek, waarop het British 



