— 30B — 



Medical Journal aandringt, dit moeten aantoonen, en hebben de 

 Anion'kaansclie hoomkweekers nocli hunne vrienden hier oonio-erlei 

 ^-rontl zicli tegpu zulk een onderzoek te verzetten. Hunne pogin- 

 gen om de alarmkreeten van gezaghebbende bladen te smoren, dooi- 

 er mede te spotten bewijzen niet dat de alarmkreten ij del en re- 

 deloos zijn. Het feit dat de Gezondheidsraad te New- York groote 

 hoeveelheden fruit heeft laten vernielen juist op grond der beschul- 

 digingen, <U>or de „Horticultur.'il Times" tegen de A.merikaansclie 

 ooftkweekers geformuleerd, kan niet strekken om het geschokte 

 vertrouwen te herstellen. 



\Xlcii}nf' R()ffer(/aiHf!r/i(' ('oftranf. 7 Ayril 1892.] k\ 



DE YERGIFT-ABSORBEERENDE EN ONTLEDENDE 

 WERKING VAN DEN BODEM. 



Reeds vroeger was door Falk gevonden, dat de bodem de eigen- 

 schap heeft om aan vergiftige oplossingen hare giftigheid te 

 ontnemen. Deze proeven werden nu herhaald door Falk met me- 

 dewerking van Otto. Voor hun onderzoek gebruikten zij twee 

 soorten van bodem, die in physische gesteldheid zooveel mogelijk 

 van elkander verschilden, nl. gewoon geel zand en losse tuingrond, 

 en als vergiftige oplossingen werden gebruikt: 1°'^ zwavel/ure 

 strychnine en 0.5°/o nicotine. 



De aarde en het zand werden gebracht elk in eene van onderen 

 vernauwde glazen buis, zoodat deze over 60 cM. daarmede gevuld 

 was. Eiken dag werd nu eene zelfde hoeveelheid, 7 cM*, van één 

 der oplossingen op de aarde in elk dezer buizen gebracht en de 

 vloeistof, die er onder uitliep, onderzocht op de alcaloïden. 



De beide grondsoorten vertoonden nu onderling verschillen, 

 zooals dit ook met de beide alcaloiden het geval was. 



Het uitvloeien van vloeistof onder uit de buis begon bij zand 

 na 8 dagen doch bij humus eerst na 12 d. In het eerste filtraat van 

 strychnine-oplossing kon geen strychnine, ammoniak of salpeterig- 

 zuur aangetoond worden, maar Avel een weinig salpeterzuur en eene 

 organische stikstof houdende verbinding. Eerst na 3 weken was 

 het strychnine-filtraat wederom giftig, doch bij nicotine was dit 

 zelfs na 5 maanden nog niet het geval. Humus absorbeerde de 

 strychnine in nog sterker mate, daar ook na 15 weken in het filtraat 



