tc doen hadden mefc eene uitwendige lionigsciiijf, in eigen- 

 schappen overeenkomende met de inwendige, die binnen de 

 kroon wordt aangetroffen, en die wij waarnemen, wanneer wij 

 de bloemkroon aftrekken. In fig. H is c. deze inwendige honig- 

 schijf. Zij zondert honig af ten behoeve van de bijen, die de 

 bloem binnenvliegen, evenals dit bij andere bloemen het geval 

 is. Tot recht begrip van deze fig. 3 toeken ik nog aan, 

 dat de ring c het litteeken voorstelt der afgevallen schutbla- 

 den, h de kolkschijf, d de plaats van inhechting der kroon, 

 c de inwendige honigschijf en e het ovarium. 



Bezien wjj de kelkschijf met het gewapend oog, dan nemen 

 wij waar, dat zij l)cdckt is met een groot aantal uiterst kleine 

 en dicht op elkaar gedrongen bekervormige lichaampjes, in alle 

 stadiën van ontwikkeling gelijk in fig. 4 en 5 bij 82 malige 

 vergrooting is voorgesteld. 



De vorm dezer lichaampjes zou ons in onze meening ver- 

 sterken, dat wij hier inderdaad te doen hadden met kleine 

 honigbakjes; doch leert het microchemisch onderzoek, dat deze 

 zienswijze onjuist is, dat de bekertjes geene suiker-houdende 

 vloeistof afzonderen, en dat zelfs in den ganschen gemetamor- 

 phoseerden kelk dit koolhydraat niet voorkomt. 



Integendeel, het onderzoek loert, dat deze bekertjes eeno 

 groote hoeveelheid eiwitachtige stoffen en vet bevatten en der- 

 halve in samenstelling geheel overeenkomen met de voedsel- 

 lichaampjes, die Schimper op de bladstelen van Cecropia mie- 

 nopm heeft aangetroffen, gelijk wij reeds vroeger hebben mee- 

 gedeeld; voedsellichaampjes derhalve, die gelijk Schimper 

 ook opmerkt, in consistentie en voedingswaarde vrij na over- 

 eenkomen met de grootste lekkernij der mieren n. 1. de mieren- 

 poppen. Na hetgeen wij thans weten omtrent de voedsel- 

 lichaampjes bij bovengenoemde Cecropia en na de uiteenzet- 

 ting, dat deze geene andere functie kunnen vervullen, dan 

 die om als lokmiddel te dienen voor mieren, behoeft het geen 

 uitvoerig betoog meer, om te bewijzen, dat ook aan de be- 

 kertjes bij Thunhergia dezelfde beteekenis moet worden toe- 

 geschreven. 



