reerd, zonder dat er ooit eene enkele op regelmatige wijze 

 door de bij wordt bezocht. 



Toch draagt Thunhevfjïa (j randt flora hier te Buitenzorg 

 nimmer vrucht. Waaraan dit moet worden toegeschreven is 

 mij niet bekend. Zij behoort niet tot onze Flora maar is 

 uit achter-Indie ingevoerd, waar zij wel vrucht draagt, gelijk 

 blijkt uit herbarium-exemplaren van daar ontvangen. 



Het genoemde feit schijnt derhalve aan klimatologische 

 invloeden te moeten worden toegeschreven. 



De microscopische doorsnede van den gemctamorphoseerden 

 kelk (fig. 6) leert ons, dat de bekertjes zich ontwikkelen uit 

 opperhuidscellen, en bij vergelijking van dit orgaan met dat 

 van andere soorten die geene mieren lokken, blijkt het, dat 

 deze bekers hier in de plaats treden van gewone haren, die 

 de kelkoppervlakte bij de andere soorten bekleeden, zoodat 

 zij niet als iets nieuws zijn op tevatten maar als opperhuids- 

 aanliangselen, die langzamerhand andereu vorm en andere func- 

 tie hebben verkregen, zij ontstaan derhalve juist op dezelfde 

 wijze als die bij Cecropia adenopas, 



Nog eene andere merkwaardige afwijking van de bloem 

 van Thnnherfjia fjraadl flora dient hier besproken te worden. 

 Wanneer wij de bloemkroon van deze soort vergelijken met 

 die der andere Thunbergia's met uitzondering van Tliimhergia 

 hmrlfolia^ die in vorm en grootte nagenoeg met deze overeen- 

 komt, dan valt het direct op, dat de betrekkelijk korte bloem- 

 kroonbuis aan het boveneinde plotseling bijna geheel wordt 

 toegesnoerd (zei fig. 2 bij d.) terwnjl de kleine opening, die 

 daardoor overblijft, van binnen door een krans van haren en 

 door vleugelachtige verbreedingen der twee bovenste helm- 

 draden bedekt wordt. — (Vergelijk hg. 7). 



Deze opening is nog juist groot genoeg om de mondwerk- 

 tuigen der bij doortelaten, waanneer tegelijk de verbreede helm- 

 draden op zij worden gedrongen, maar laat zeker geene ge- 

 noegzame ruimte over voor eene mier, die dan ook, wanneer zij 

 werkelijk eens zou naar binnen gedrongen zijn, toch bezwaarlijk 

 er weder zou kunnen uitkomen. 



