— 328 — 



sel voor de aangelokte verdedigers, hun ook nog eene woning 

 heeft ingericht. In dit opzicht staat zij derhalve op eene lijn 

 met de vroeger besproken Cecrepia adenopm^ met Gmelina 

 bracteata en Fagmea imperialis^ welke beide laatste planten be- 

 sproken en afgebeeld werden in de reeds meermalen genoemde 

 „voordracht." 



Ik wil het hierbij laten; het onderwerp is nog lang niet 

 uitgeput ; ik meen echter de voornaamste der in den laatsten 

 tijd gemaakte observaties omtrent de verhouding tusschen planten 

 en mieren te hebben meegedeeld. Bukck. 



Yerklaring der Platen. 



Plaat II. fig. 1. Bloem van TJnotbenjia fjrandiflora^ a 

 schutblad; 



fig. 2. Idem, do kroon is boven de kroonbuis afgesneden, de 

 schutbladeren zijn verwijderd, h is de gcmetamorphoseerde kelk. 



fig. 3. Idem na verwijdering van schutbladeren en bloem- 

 kroon ; 6' plaats van inhechting der schutbladeren, ^ kelkschijf, 

 c honigschijf, d plaats van inhechting van de bloemkroon, e 

 ovarium. 



fig. 4. Gedeelte van de kelkschijf van Thunhergia gnindi- 

 fora van boven gezien, 32 maal vergroot. 



fig. 5. Idem van Thunhergia laitrlfolla bij dezelfde ver- 

 grooting. 



fig. 6. Microscopische doorsnede door de kelkschijf met 

 haren en bekertjes. 



fig. 7. Een der meeldraden met sterk verbroeden helmdraad. 



PI. III. fig. 1. Blad — en rank — dragend stengelstuk van 

 Trlchosanthes trlcuspldata ; a de door mieren bewoonde steun- 

 blaadjes ; alles op de helft der ware grootte. 



fig. 2. Een steunblaadje, met 3 nectariën aan de binnen- 

 zijde, 4 maal vergroot. 



fig. 3. blad- en rank-dragend stengelstuk van Smllax ova- 

 llfolla^ a bladschijf, h tot mieren-woningen vervormde blad- 

 vleugels, op J der ware grootte. 



