OVER VEGETATIEVE VERMENIGVÜLDKIING VAX 

 BEETWORTELS. 



Toen in den laatsten tijd werd vernomen, dat liet gelukt 

 was beetwortels vegetatief' te vermenigvuldigen, heb ik meer 

 dan eens geboord, dat men zijne verbazing daarover uitsprak 

 daar toch bij liet suikerriet getracht werd vermenigvuldiging 

 door zaad te verkrijgen en bij de beetwortels, waar de voort- 

 planting reeds lang door zaad plaats liad, nu omgekeerd getracht 

 werd stekken voor de reproductie te bezigen. Als men de zaak 

 zoo oppervlakkig beschouwt lijkt liet wellicht ook wel vreemd, 

 maar de bespreking van de vegetatieve vermenigvuldiging der 

 beetwortels zal ons wel leeren, welk doel men daarmee voor 

 oogen heeft. 



Het is van algenicene bekendlieid, hoe men, het voorbeeld 

 van Vilmorin volgende, in de laatste tientallen van jaren vooral 

 in Duitscliland langzamerhand de beetwortels veredeld heeft, 

 door telkens de meest suikerhoudende exemplaren te gebruiken 

 als stamplanten, waarvan het zaad voor de volgende generatie 

 genomen werd. het uitzaaien van elke plant op eenigszins 



groote schaal, zal men later steeds een zeker aantal individuen 

 vinden, die in verschillende richtingen afwijkingen vertoonen ; 

 zoo ging het ook bij de beetwortels. Sommige hadden een 

 hooger, andere een lager suikergehalte dan het gemiddelde. 

 Alleen de eerste werden nu gebruikt om zaad van te winnen. 

 Wanneer de uit dit zaad voortgekomen individuen alle hetzelfde 

 suikergehalte bezaten als de moederplant, zou men natuurlijk 

 zeer snel zijn doel bereikt hebben, maar dit is nu slechts bij 

 een zeker gedeelte het geval, daarnaast zijn er enkele met 

 oen hooger suikergehalte, maar het meerendeel bevat mindcM^ 



