— 462 — 



Java. In Japan wisselt men den verbouw met dien van andere 

 veldvruchten af', zoodat men in écn jaar wel 8 oogsten van 

 een stuk land kan halen. Door van Siebold zijn indertijd 

 vier nieuwe variëteiten aanbevolen, die meliger zouden zijn dan 

 de andere en met de beste aardappelen gemeen hebben, dat de 

 schil bij het koken berst. 



Semler geeft in zijn „tropisch^ Agricultur'' vele wenken over 

 de cultuur op groote schaal en over den oogst. Volgens hem 

 kunnen ze in den tropen-gordel sleclits dan met voordeel ver- 

 bouwd worden, waar men geen vochtig klimaat heeft. De er- 

 varingen in Buitenzorg opgedaan bij de cultuur der bataten 

 zijn hiermede echter niet geheel in overeenstemming. Zorg- 

 vuldige keuze der geschiktste varir^teiten znl ook hier weer op 

 den voorgrond moeten staan. 



Beter dan de tropische zouden de subtropische streken voor 

 hare cultuur geschikt zijn. De groeiperiode is niet langer dan 

 die van den aardappel, maar gedurende dien tijd verlangen zij 

 eene hooge temperatuur. Hoe lager deze is, des te „onrijper" 

 zullen de bataten smaken. 



])e meest geschikte grond voor hare ontwikkeling is een 

 los, fijn, zandig leem, dat niet arm is aan phosphorzuur en 

 kali. Overmaat van stikstof lunidende stoffen geeft eene onge- 

 wenschte ontwikkeling van ranken ten koste der wortels. Ge- 

 woonlijk plant men de bataten door spruiten, zeldzamer door 

 zaden voort. 



Om spoedig krachtige uitspruitsels ter uitplanting te ver- 

 krijgen maakt men in Amerika gebruik van kweekbeddingen, 

 die zeer rijk van mest voorzien zijn, door eene laag stroo tegen 

 de voorjaarskoude bescliermd worden en waarop men in eene 

 laag zandige aarde de moederwortels uitlegt. ^N^a 5 weken 

 kan men de jonge uitloopers van de wortels scheiden. In plaats 

 van de mestlaag, die voornamelijk ter verwarming van de daar 

 boven aangebraclite aarde dient, gebruikt men wel een gemetseld 

 kanaal, dat in verbinding staat met een vnurhaard, waar- 

 boven een planken vloer aangebracht wordt, dien men met aarde 

 hedekt. In de tropen moet men de spruiten, die natuurlijk 



