* 



— 470 — 



genoemde, de bladeren zijn zeer groot, schitterend zilverwit met 

 grocnaclitigen glans, terwijl stevige, donkergroene aderen zich 

 uit het midden van liet blad verspreiden, do onderkant der 

 bladeren is evenals de stengels helder rood gekleurd. 



Uit B. metallica en B. HchlzosejMla verkreeg Bruant, B. 

 Margcirital^ die wat kleur en vorm der bladeren betreft veel 

 van eerstgenoemde heeft, echter veel mildbloeiender is. Zooals 

 bekend is wordt B. metallica veel iu Indië gekweekt; daar zij 

 in de benedenlanden nooit bloeit, geschiedt zulks daar slechts 

 om het fraaie loof; in de bovenlanden behoort zij daarentegen 

 tot de goede bloeisters. De hoop is daarom niet geheel onge- 

 motiveerd, dat we in de hybride eene plant krijgen, die ons 

 in de benedenlanden behalve het fraaie blad ook met milden 

 bloei zal verheugen; 



B. metallica en B. Scharffiana werden door Bruant en door 

 ïïaage en Schmidt gekruist, de eerste verkreeg hieruit B. 

 Pictavensls^ de laatste B, Credneri^ die van beide ouders eenige 

 kenmerken overgenomen hebben en elkaar niet ver ontloopen, 

 zij verdienen hier geen verdere vermelding. 



Van B. Haag'eana weet men de geschiedenis niet juist; zij 

 is blijkbaar met B. Scharffiana en B. metallica verwant en 

 waarschijnlijk een hybride. De bladeren gelijken op die der 

 genoemde soorten, de vrij groote bloemen komen in zulk een 

 overvloed, dat de stengels er van ombuigen. Er worden van 

 B. Haageana dikwerf ware prachtplanten gekweekt. 



Al de laatstgenoemde Begonia's hebben behalve fraaie bla- 

 deren ook schoone bloemen, hetzelfde kan gezegd worden van 

 een aantal kruisingsproducten door Lionnet te Parijs uit be- 

 vruchtingen van B. Rex en dier variëteiten met B. suhpeltcUa 

 verkregen. Al deze planten hebben krachtige, rechtop groei- 

 ende stengels, die rood gekleurd zijn; de bladeren zijn meestal 

 roodachtig met paarsen glans of gebronsd en hebben meestal 

 witte stippen, de bloemen hebben eene rose kleur en komen 

 in kleine trosjes uit iedere bladoksel te voorschijn. 



Dezelfde B. suhpeltata werd door Thibout en Keteleer te 

 Sceaux bij Parijs met de eigenaardige B. socotrana gekruist. 



