— 478 — 



Als vrij leyende dieren vertoeven zij aldaar echter zoo kort 

 mogelijk, daar zij reeds spoedig een nieuwen worteltak opzoeken 

 om zich daarin te kunnen nestelen. Door eene opening, welke 

 de jonge aaltjes in de wortelopperhuid maken, dringen zij 

 in het bastweefsel door (doch komen nooit tot aan den cen- 

 tralen vaatbundel) om. zich vervolgens daarin ongeveer even- 

 wijdig met de lengterichting van den wortel verder te 

 bewegen. Deze beweging duurt echter niet lang, en nooit 

 dringen zij tot bij de bladeren door. Spoedig gaat het eerste 

 slanke cilindrische aaltje van vorm veranderen en neemt eene 

 meer fleschvormige gedaante aan, waarmede een onbewegelijk 

 blijven gedurende langen tijd (voor de mannetjes) of voor haar 

 geheel verder leven (bij de wijfjes) gepaard gaat. Bij verde- 

 ren groei zwellen die fleschvormige lichamen meer en meer 

 in de dikte aan en lichten daarbij de wortelopperhuid op, 

 zoodat men uitwendig aan de kleine knobbeltjes op den wortel 

 de plaats kan herkennen, waar zich de jonge aaltjes bevinden. 



Vertoonden de mannetjes tot nu toe slechts w^einig verschil 

 met de wijfjes, nu gaat dit veranderen. 



Wat de mannetjes betreft, deze ondergaan eene vervelling, 

 waarbij zij echter voorloopig binnen de oude huid besloten 

 blijven, doch groeien binnen deze zóó sterk in de lengte, 

 dat het dier niet anders dan herhaaldelijk gekronkeld in de 

 oude huid plaats kan vinden; daarbij herkrijgt het dan weder 

 den slanken aaltjes vorm, zooals het dien vroeger had, terwijl 

 intusschen tevens de geslachtsorganen tot rijpheid komen. 

 Korten tijd na die verandering begint het dier den wand van 

 het ei en daarna ook het hem omsluitende bastweefsel te 

 doorboren en begeeft zich dan ten tweeden male als vrijle- 

 vend, doch nu volwassen en geslachtsrijp aaltje in den bodem. 

 Het heeft dan eene lengte van 0.8 tot 1 niM. bij eene dikte van 

 sleclits 0.03 mM. Nadat het mannetje dan een wijfje opge- 

 zocht en dit bevrucht heeft, sterft het af. 



In tegenstelling met het mannetje, blijft het wijfje steeds 

 liaar flesch- of peervormige gedaante behouden en zweelt zelfs 

 nog aan, tengevolge van de ontwikkeling der geslachtsorga- 



