— 481 — 



Voor de kennis van de aaltjesziekte der suikerbieten was 

 het ook van belang te weten, welke andere planten door de- 

 zelfde nematoden aangetast werden. Deze vraag lieeft Prof'. 

 KüHX eveneens beantwoord, en liet is dit onderzoek, dat het 

 meest practische bestrijdingsmiddel aan de hand gedaan heeft. 



Yan de IHO plantensoorten, behoorende tot 35 verschillende 

 familiën, welke op „riibenmüde'' akkers uitgezaaid werden, 

 bleken er 21 soorten, behoorende tot 5 familiën, door Hefe- 

 rodera Schacht} l aangetast te worden, maar volstrekt niet alle 

 in dezelfde mate. Uit vergelijkende proeven bleek nu, dat de 

 plant, aan welke steeds nematoden voorkomen ook wanneer 

 de grond er slechts weinige bevat, in de eerste plaats de 

 suikerbiet zelf is en wel in al hare variëteiten, waaruit dus 

 blijkt, dat deze de meest gezochte voedsterplant voor de Hetc- 

 rodera is. Bijna geheel als de biet verhouden zich echter 

 ook een aantal andere planten, als de verschillende variëteiten 

 van kool, Brcmica oleracea^ en de verwante soorten rapen, 

 mosterd, verder tuinkers e. a. alle dus behoorende tot de 

 familie der Cruclfereu. 



Een weinig minder zeker vindt men de nematoden aan haver, 

 wanneer men dezen in aaltjes-houdenden bodem uitzaait, maar 

 toch kan ook deze plant in vrij hooge mate door de parasie- 

 ten in hare ontwikkeling belemmerd worden. 



Slechts nu en dan vindt men ze, onder dezelfde omstandig- 

 lieden als boven, aan gerst, tarwe en rogge en nog zeldzamer 

 aan de wortels van den aardappel. 



Onder het gewone onkruid daarentegen is er geen enkele 

 plant, die door de Heferodem in zoo hevige mate aangetast 

 wordt als dit met de biet-en de koolsoorten het geval is, hoewel 

 ook aan de meest verschillende onkruiden aaltjes te vinden 

 waren, zoodat ook deze als voedsterplanten voor deze para- 

 sieten dienst kunnen doen ; o. a. is dit het geval met Sina]}is 

 arvensk^ Agyostemma Githago (aan Chenoimlinm album echter, 

 die tot dezelfde familie beboeren als de beetwortel, waren de 

 aaltjes niet te vinden). 



Uit deze feiten volgt nu in de eerste plaats dat het middel, 



III. 25 



