— 482 — 



dat vroeger aanbevolen was ter bestrijding der nematoden, 

 nl. wisselbouw met meerdere jaren telkens tusschen twee 

 opvolgende bietaanplanten, van weinig of geen uitwerking 

 kon zijn, omdat bij gebrek aan beetwortelen, deze soort aaltjes 

 het ook met vele andere planten en zelfs met onkruid (dat 

 niet altijd geheel van de akkers geweerd kan worden) voor 

 lief neemt. 4 



De beste bestrijdingswijze der beetwortelnematoden leidde 

 Prof. KüiiN af uit de kennis van de levenswijze dezer para- 

 sieten en uit de waarnemingen, dat verschillende andere plan- 

 ten met bijna evenveel voorkeur door hen bezoclit worden als 

 dit met de beetwortel het geval is. 



Uit de levensgeschiedenis was het bekend geworden, dat de 

 aaltjes slechts gedurende een zeer klein gedeelte van hun leven 

 vrij in de aarde leven, en zoo spoedig mogelijk een voor hen 

 geschikt worteltje opzoeken om dan daarin binnen te dringen. 

 Eerst de afgestorven, bevruchte wijfjes lieten weer van de 

 plant los. Wanneer men dus op een oogenblik, gelegen tus- 

 schen die beide tijdstippen van hun leven, de jonge planten 

 uit den grond neemt en vernietigt, dan is men zeker, ook een 

 zoo groot mogelijk aantal nematoden mede te vernietigen. 

 Doet men dit enkele malen achtereen, dan moet het aantal 

 nematoden zoo sterk afnemen , dat de weinige overblijvende, 

 aan den aanplant van beetwortelen geene noemenswaarde schade 

 meer kunnen aanbrengen. Dat er nog andere planten bestaan, 

 die dezelfde voorkeur genieten als de beetwortelen, leert, dat 

 men voor de bovenbedoelde zuiveringsproef niet juist beetwor- 

 telzaad behoeft te nemen, maar dat men ook dat van andere 

 planten gebruiken kan, zoodat men uit die verschillende soor- 

 ten het goedkoopste uitzoeken kan. 



Op deze beschouwingen grondde Prof. Kühn een aantal 

 proeven, ten einde de practische waarde van dit bestrijdings- 

 middel der „Rübenmüdigkeit" door gebruik te maken van 

 „nematoden-vangplanten" te beoordeelen. De uitslag van 

 deze proeven bewees, dat de voorgaande beschouwingen juist 

 waren, daar men het op die wijze in zijne macht had het aan- 



