— 490 — 



plant niet van een klapper kan onderscheiden, zoo is toch ook 

 hier het lijstje dor planten en boomen van onze kennis over het 

 algemeen ontzettend klein, vergeleken bij den voorhanden en 

 onoverzienbareii rijkdom van plantenvormen, wier inlandsche 

 namen alleen in Filets l*lantkundig Woordenboek voor Ned. 

 Indië tot over de negenduizend klimmen. 



En toch blijft het een feit, dat de mensch de behoefte heeft 

 om van liotgeen hij dikwijls ontmoet, den naam te kennen. 



Onberedeneerd; want ichafs in a name':' Toch geeft het 

 II, die eene aardige collectie op uw erf en uw standaards hebt, 

 „voldoening", als gij van uwe bloemen en planten de namen 

 kunt opnoemen. Zeg niet, dat die wetenschap noodig is in 

 het gesprek; want uw kennissen weten die namen toch niet, 

 en het is juist dubbel pleizierig iemand eene plant te kunnen 

 noemen, waarvan hij nooit gehoord heeft. Het is louter een 

 menschelijk instinct; die liefhebberij voor namen. Men kan 

 er reeds in Genesis II, 19 van lezen: „Want als de Heere 

 God uit de aarde al het gedierte des velds en het gevogelte 

 des hemels gemaakt had, zoo bragt hij die tot Adam, om te 

 zien, hoe hij ze noemen zoude." 



En op dat oogenblik was Eva nog niet geschapen, zoodat 

 Adam voor de conversatie nog geen namen noodig had. 



Zonder zoodanig instinct zouden er geen menschen zijn, die 

 onbekend met Grieksch of Latijn alle hier bekende planten 

 bij den Latijnschen naam weten te noemen. 



Zonder zoodanig instinct zouden zeker onze inlanders 

 in het Binnenland niet zulk een opmerkelijken voorraad plan- 

 tennamen in het hoofd hebben; want als men de kinderen, in 

 de kampong of op den weg op de karbouwen, groot ziet worden; 

 vraagt men zich met verwondering af, waar zij gelegenheid 

 vinden al die namen te weten te komen en te onthouden. 



Als men denkt aan al de duizenden vormen van boomen, 

 heesters, planten en plantjes, grassen, mossen, van allerlei kli- 

 maten, den krijgt men eerbied voor de eigenaardige wetenschap, 

 die de taak om in dien warwinkel orde te brengen onderno- 

 men en zoo ver ten einde gebracht heeft, dat over de geheele 



