— 513 — 



HET OYERBLIJYEN YA^ EOGGE.. 



Rogge geldt in Europa normaal als eene plant, wier levensduur 

 één of hoogstens anderhalf jaar bedraagt. 



In 1886 berichtte echter een grondbezitter uit het Gouvernement 

 Stawropol in Rusland, dat ten zijnent meerdere jaren achtereen 

 van dezelfde planten geoogst kon worden. De „stoelen" loopen 

 herhaaldelijk na het snijden weer uit en geven op nieuw goed 

 vruchtdragende halmen. Daar deze mededeeling het volle vertrouwen 

 verdiende, werd de zaak in Zuid-Rusland nader nagegaan, en het 

 bleek, dat speciaal in het gebied der Donsche Kozakken het jaren 

 achtereen overblijven der rogge-planten, zoodanig dat men van 

 dezelfde „stoelen" verscheidene oogsten kan verkrijgen, geens- 

 zins eene zeldzaamheid is. 



Bekendheid met dit feit kan misschien van eenig nut zijn voor 

 proeven met rogge-cultuur in tropische berg-streken. 



[Acta Horti Petrop. St Petersburg, 1892]. t 



MELATIE GAMBIR. 



Onder de planten met welriekende bloemen nemen de jasmijnen 

 eene eerste plaats in. De in Indië meest bekende soorten zijn Jas- 

 minum Sambac, Melatti- en Melatti Gambir — Jasminum Grandi- 

 florum — , verder kweekt men nog Melatti aroi — Jasminum crassi- 

 foliiim; Melatti Gambir oetan — Jasminum glabriusculum; Melatti 

 (joenoeng — Jasminum tindiilatum enz. In 's Lands Plantentuin worden 

 25 soorten Jasmimim^s gekweekt, die alle min of meer fraaie en 

 welriekende bloemen hebben. Niet alle planten, die den Maleischen 

 naam Melatti dragen, behooren tot dit geslacht, zoo de Melatti 

 tongheng — Pergularia odoratissima, die tot eene geheel andere fa- 

 milie, die der Asclepiadeeën, behoort. 



Het is misschien niet zoo algemeen bekend, dat Jasminum gr an- 

 diftorum — Melatti Gambir, in Provence, Nice, Algiers en Turkije 

 iu het groot voor de welriekende bloemen gekweekt wordt. Zij 

 is in die streken meer bekend onder den naam van Spaansche 

 Jasmijn; haar vaderland is Nepal, zij is in Europa al sedert 1629 

 bekend. De gewone jasmijn — Jasminum vulgare — wordt ook wel 

 voor hetzelfde doel aangeplant, waar zij groeien wil, geeft men 



III. 27 



