DE KOXIXKLIJKE BOTANISCHE TÜINEX TE KEW. 



In de maand Juli van dit jaar genoot ik het voorrecht 

 eenige dagen in de wereldberoemde Ke^Y-Gardens door te 

 brengen. Gedurende dien korten tijd heb ik veel gezien en 

 veel geleerd, want het is eene waarheid, dat de Engelsche 

 Horticultuur een hoogen trap van ontwikkeling bereikt heeft. 



Het dorp Kew, waaraan de tuin zijn naam ontleent, is een 

 der fraaiste dorpen in den omtrek van Londen, tal van villa's 

 liggen er tusschen bloemen, boomen en klimplanten verscho- 

 len. Het dorp is door vele gemakkelijke middelen van ver- 

 voer met de wereldstad verbonden. Er zijn twee spoorweg- 

 stations, Kew-Bridge- en Kew-Garden-station ; zoowat om de 

 tien minuten gaat er een trein up — naar Londen — en een 

 down — naar Richmond. Trams en omnibussen komen onop- 

 houdelijk af en aan, ook met de bootjes langs de Theems 

 worden tal van passagiers te Kew-pier aan wal gezet. 



De tuinen liggen deels onder Kew, deels onder Richmond ; 

 zij zijn ontstaan uit de samenvoeging van verschillende do- 

 meinen, waarvan de voornaamste zijn het oude Richmond Park 

 en de gronden, die bij Kew-house behoorden. 



De eerste uitgebreide opgaaf van in Kew aanwezige plan- 

 ten vindt men in den ,, Hortus Kewensis" van William Aiton, 

 die in 1789 verscheen; het geeft een goed overzicht van wat 

 toen ter tijde gekweekt werd. Later hoorde men minder van 

 Kew, men zoude zeggen dat de belangstelling verflauwde, de 

 tuin verkeerde toen in eene rustperiode, tot er zich eene com- 

 missie vormde met Dr. Lindley aan het hoofd, die zich tot de 

 koningin wendde, ten einde hare Majesteit met den stand van 

 zaken bekend te maken; deze stap had gunstige gevolgen. 



III. 33 



