— 012 — 



brengen in vette aarde. Ik liet een mengsel maken van aarde, 

 zand en stalmest, en na dat mengsel gezeefd te hebben, er 

 eenige groote potten mede vullen. In eiken pot werden 30 a 

 40 plantjes geplaatst. Alle potten bleven echter in de schaduw, 

 behalve één, die ik bij wijze van proef in de volle zon zette. 

 Yele plantjes stierven ook nu nog na verloop van eenige dagen, 

 zeer zeker doordat ze te voren reeds te veel geleden hadden, 

 doch het gelukte mij toch ruim een honderdtal zoover te 

 brengen, dat ze doorgroeiden. Binnen korten tijd was echter 

 duidelijk zichtbaar, dat de plantjes, die in de volle zon stonden 

 veel krachtiger, veel groener waren, dan de overige, zoodat ik 

 spoedig alles in de volle zon plaatste. 



De plantjes bleven nu niet alleen in het leven, doch ook de 

 meeste, die eerst gekwijnd hadden, kwamen nu geheel op hun 

 verhaal. 



Duidelijk was mij nu geworden, dat zaadplantjes van suiker- 

 riet precies hetzelfde verlangen als de moederplant zelve, n. m. 

 vetten grond, veel vocht en veel zon. 



Toen de plantjes + 1 a 1| palm hoog waren, bracht ik ze 

 over in kleine potjes, van vorm en grootte gelijk aan die, zooals 

 de bloemkweekers gebruiken, waarin ze bleven, tot ze voldoende 

 sterk waren om in den vollen grond te worden overgeplant. 



JN'atuurlijk zijn nog enkele planten achterlijk gebleven en 

 andere afgestorven, doch was het resultaat, dat van + 400 

 kiemen, (waarvan nog eenige op spiritus geconserveerd werden) 

 een honderdtal in den vollen grond kwam, niet ontmoedigend 

 en spoorde mij aan, om dit jaar weder uit te zaaien, vooral 

 dewijl ik nu wist, hoe ik de plantjes niet moest behandelen en 

 de kans van slagen dus grooter kon zijn. 



Over het verder verloop van deze proef op kleine schaal zal 

 het a. s. jaar bericht worden ; aangezien de planten hoewel alle 

 van ééne soort riet afkomstig toch grootendeels allerlei variaties 

 vertoonden. 



Deze variëteiten werden met vriendelijke hulp van den Heer 

 Kobus beschreven, en werden de stekken afzonderlijk uitge- 

 plant om te zien of de variatie constant blijft. 



