— 058 — 



Aan zieke stengels neemt men op enkele plaatsen op de opper- 

 vlakte overlangs loopendo, donkergroene tot bruine strepen waar, 

 die nu eens meer dan minder breed zijn, daar elk somtijds een 

 vierde of een derde van den stengelomtrek omvatten kan, doch ook 

 smallere strepen komen voor. Aan eiken zieken stengel vindt men 

 slechts een paar zulke strepen. De oppervlakte van den stengel op de 

 plaats dier strepen is niet bol maar vlak of hol, en het geheel geeft 

 den indruk, dat op die 'plaatsen het stengelweefsel afgestorven is. 



Bij onderzoek van dwarse doorsneden ziet men, dat inderdaad 

 de cellen op de plaatsen der strepen dood en ineengeschrompeld 

 zijn, terwijl hun wand en inhoud een bruinachtige kleur aangenomen 

 hebben. Binnen tegen den ring van vaatbundels aan treft men in 

 zwaar zieke stengels veelal, doch naar het schijnt niet altijd, een 

 smalle, i tot 1^ mM. wijde, doch in de lengte gerekte holte aan, 

 welke geheel met eene grijsachtige massa gevuld is; de cellen in 

 de omgeving dier holten zijn afgestorven en veelal platgedrukt. Bij 

 onderzoek van deze massa met sterke vergrooting, blijkt deze uit- 

 sluitend uit bacteriën, alle van denzelfden vorm en grootte, te 

 bestaan ; deze bacteriën zijn slechts weinig langer dan breed, zoodat 

 zij meer op kokken dan op staafjesbacterien gelijken; hun grootste 

 afmeting bedraagt 0.7 mikron {= 0.0007 mM.) 



Deze bacteriën komen echter niet slechts in bedoelde holten voor, 

 want ook in de omgevende mergcellen, evenals in de vaten, de 

 bastcellen en eveneens in de intercellulaire ruimten vooral in den 

 omtrek der besproken holten, vindt men ze in meer of minder 

 groote koloniën bij een, Na kleuring van de doorsneden met behulp 

 van pikrinzuur-aniline-blauw en uitwassching met water, waarbij de 

 bacteriën eene donkerblauwe kleur aannemen, lieten de groote 

 ophoopingen van bacteriën in vaten of cellen zich zelfs met het 

 bloote oog waarnemen. De cellen zijn niet zelden geheel met één 

 kolonie van zeer dicht bijeen liggende bacteriën gevuld en een 

 aantal vaten geheel door zoodanige kolonies verstopt. 



Dit laatste laat zich vooral op overlangsche doorsneden zeer dui- 

 delijk waarnemen, omdat men daarbij ziet dat de verstopping zich 

 over een vrij groeten afstand uitstrekt en zoowel in de oudste 

 (eerstgevormde) spiraal- en ringvaten, als in de jongere net- en 

 hofstippelvaten zich bevinden. Aan de dwarse doorsneden kan 

 men waarnemen, dat niet zelden een vierde deel der vaten of zelfs 

 meer geheel verstopt blijkt te zijn. 



