— 673 — 



van „Teysmannia" op te slaan en eens na te gaan, wat de heer 

 Wigman mededeelt omtrent pogingen tot veredeling der 

 suikerbieten. Op blz. 374 wordt vermeld, dat jaarlijks gedurende 

 Maart en April + 20.000 stuks door een 12tal personen gedu- 

 rende 6 tot 8 weken worden onderzocht op hun suikergehalte. 



Welnu, wat belet tegenover het suikerriet een zelfde systeem 

 te volgen? Hier hebben wij het voordeel, dat het onderzoek 

 gedurende 4 maanden kan plaats hebben. 



Bovendien hebben wij hier hoogstwaarschijnlijk nog een ander 

 voordeel. 



Met opzet gebruik ik hier het woord hoogshvaarschijnlijk^ 

 omdat het mij wenschelijk voorkomt daaromtrent eerst door 

 proeven zekerheid te erlangen. 



Ik bedoel antwoord te erlangen op de vraag : hebben alle 

 stokken van eenzelfde rietstoel hetzelfde suikergehalte ? 



Blijkt zulks werkelijk het geval — wellicht met enkele uit- 

 zonderingen b. V. daar, waar abnormaliteiten voorkomen, waar 

 een der stokken eene variatie aanwijst, terugslag vertoont enz. 

 dan hebben wij reeds door één onderzoek een vrij beduidend 

 getal bibits ter onzer beschikking. 



Past men verder toe de methode Miisschenhroek^ te Tjomal 

 en Kemantrèn met succes toegepast, door de rietstekken, voor 

 veredelingsbibit bestemd, op slechts één oog te kappen, dan is het 

 duidelijk, dat deze weg reeds terstond op elke onderneming kan 

 worden ingeslagen. 



Op die wijze zal wellicht van den chemicus eener onderneming 

 meer nut getrokken worden dan nu wel als chef de fabrication 

 het geval is, dat nut heb ik toch herhaaldelijk door desbevoegden 

 als vrij problematiek hooren verklaren*) n.1. in fabrieken waar 

 reeds te voren behoorlijk, zij 't ook niet zuiver wetenschappelijk, 

 gewerkt werd. De groote grief was gewoonlijk deze, dat fouten 

 door chemici in de fabricatie aangewezen gewoonlijk te laat voor 

 den dag kwamen. 



*) Deze meening blijft geheel voor rekening dier desbevoegden. 



Red. 



