— 676 — 



aan bovengenoemde voorwaarden voldoet is zeer gemakkelijk; 

 men behoeft dan geen terrassen te maken. 



Aanleg. 



Heeft men nu reeds zulk een stuk grond, laten wij aannemen 

 een sawah gevonden, dan moet in de allereerste plaats voor 

 afvoer van water gezorgd worden (niets is zoo schadelijk voor 

 groenten als ondergrondswater) daartoe moeten een of meer 

 drains naar gelang van de oppervlakte en vorm worden gegra- 

 ven ter diepte van ± 3 voet. Hoe breed die is doet er niet 

 toe, maar wat mij betreft, ik heb de drains liever eenigszins breed : 

 2| a 3 voet. Zoo zijn zij gemakkelijk te onderhouden en heeft 

 men ook geen last van verstoppingen, daarom ook vind ik opene 

 drains verkiesselijk boven geslotene. 



De grond moet dan los gemaakt worden. De beste en meest 

 afdoende wijze om dit te doen, is plantgeulen te graven 2| a 3 voet 

 diep, 3 voet breed en + 3 voet van elkaar, die gedurende 

 2 a 3 maanden ter uitzuring open te laten, en dan met mest en 

 de uitgegraven aarde bij lagen te vullen en die dooreen te 

 werken en tot beddingen van 1 voet op te hoogen. 



In het tweede jaar doet men hetzelfde met den nog niet uitge- 

 graven grond tusschen de beddingen. Welke mest men gebruiken 

 moet, hangt veel af van de soort grond. Bij lichte zandgronden 

 zijn stalmest, vergane bladeren en andere dergelijke voldoende ; 

 bij zware gronden is toevoeging van asch vooral van paddikaf, 

 allang-allang of bamboe noodig. Padikaf, bamboe-stokken en 

 bladeren van allang-allang als zij verrot zijn, zijn eigenlijk beter, 

 maar het verrottingsproces duurt nog al lang. 



Bij lichte, droge gronden is het graven van geulen hoewel beter, 

 niet noodzakelijk, men kan er volstaan met de gronden te bemesten 

 en diep om te werken. Bij zware sawahgronden echter is het 

 zeer noodzakelijk. Hier toch vindt men, over 't algemeen, op eene 

 diepte van 1 a 2 voet eene laag steenachtige aarde door den 

 inlander tjadas (Jav. wadas) genoemd, die geen water doorlaat. 



Gedurende eenigen tijd aan licht en lucht blootgesteld ver- 

 weert de tjadas tot goede bouwaarde. 



