— 733 — 



bemesten. In streken waar het gebrek aan brandstof niet 

 zoo groot in als elders, wordt de koemest als de mest par 

 excellence beschouwd ; verder gebruikt men asch, oliekoeken 

 (boengkil), modder en een salpeterlioudend zout, dat bij de 

 leerbereiding gebruikt wordt. Op sommige plaatsen worden 

 mestlioopen aangelegd, Avaar alles bijeenverzameld wordt, wat 

 volgens den Hindoe eenige mcstwaarde lieeft. Daar hierbij 

 natuurlijk niet wordt gezorgd om de mestvaalt voor den regen 

 te beschermen, trekken er eene massa voedende bestanddeelen 

 in den grond, maar dit verlies wordt wel eenigszins vermin- 

 derd, doordat de aarde onder en rondom den mesthoop met 

 zorg verzameld en ook als mest gebruikt wordt. Zeer in- 

 teressant was eene mededeeling, dat op enkele terreinen, die 

 nergens anders voor gebruikt konden worden, een drietal Pa- 

 piUonaceën voor groene bemesting verbouwd werden als- 

 of de Hindoe reeds voorlang ontdekt had dat deze planten 

 stikstofverzamelaarsters waren. 



De meeste gewassen, ook de padie, worden met de sikkel 

 laag bij den grond afgesneden, op het veld gedroogd en dade- 

 lijk daarna gedorscht ; slechts enkele worden met wortel en 

 al uitgetrokken of langen tijd voor het dorschen bewaard. 

 Dit zelf geschiedt nog op de overoude manier. In het mid- 

 den van den dorschvloer is een paal stevig in den grond be- 

 vestigd en hierom heen worden de schoven zoo gelijk mooglijk 

 verdeeld, waarna een aantal ossen door een gemeenschappelijk 

 touw aan den paal vastgemaakt, naast elkaar loopend over het 

 graan worden gedreven. 



In enkele streken, waar weinig materiaal is om huizen te 

 dekken, wordt hiervan afgeweken en om het padie- of ander 

 stroo te sparen, neemt men bundels halmen met het onder- 

 eind in de hand en slaat ze tegen eene schuin staande plank, 

 totdat het zaad er uit is. Vlug gaat dit werk niet, daar per 

 dag tien man niet meer dan den oogst van één bouw padie 

 kunnen afdorschen. Aan het zuiveren van het zaad wordt 

 niet veel moeite besteed ; door het, wanneer het een weinig 

 waait, van eene zekere hoogte op den dorschvloer te laten 



