— 747 — 



van eer en grootheid bereikte, was de roos een geliefkoosd 

 zinnebeeld der dapperen; zij graveerden haar in liun schild 

 voorstellende de zachtmoedigheid, de gezellin van moed en 

 schoonheid, als eenige prijs der dapperheid. 



Doch de schoone bloem strekte niet immer tot een even 

 schoon zinnebeeld. De kerkvergadering te Nismes, omstreeks 

 het jaar 1284 gehouden, beval den Joden, die toen der tijd 

 aan algemeene verachting en verguizing waren overgegeven, 

 eene roos op de borst te dragen, ten einde hen met den 

 eersten oogopslag van de Christenen te kunnen onderscheiden. 



Ook in de bloedige veete tusschen de huizen York en 

 Lankaster, die elkander in de 15^ eeuw de erfopvolging van 

 den Britschen troon betwistten en gedurende meer dan 30 

 jaren Engelands grond met burgerbloed drenkten, waren eene 

 witte en eene roode roos de onderscheidingsteekenen der oorlog- 

 voerende partijen en hare aanhangers. 



In de oude legenden worden wonderen medegedeeld, waarin 

 de roos de hoofdrol speelt. 



Zoo vermeldt een oud schrijver, dat eene jonge maagd, die 

 tot het Christendom overgegaan was en te Cesarea den mar- 

 teldood onderging, een heidensch schrijver, Theophilus ge- 

 naamd, bekeerde, door hem, midden in den winter, rozen uit 

 het paradijs te zenden. 



Elisabeth, koningin van Hongarije, was zeer godvruchtig, 

 zij was eene moeder voor armen en weezen. Haar gemaal 

 daarentegen was hardvochtig, hield van de jacht en van ruwe 

 vermaken. Zij was daarom genoodzaakt hare zucht tot wel- 

 doen in zijne afwezigheid en in stilte te bevredigen. Daar zij 

 gewoon was hare gaven in persoon aan de armen uit te deelen, 

 begaf zij zich op zekeren dag met vleesch, eieren, enz. onder 

 haren mantel verborgen en door een harer vertrouwde jonkvrou- 

 wen vergezeld op weg, om de behoeftigen te bezoeken, toen haar 

 gemaal, onverwachts van de jacht terugkeerende, eensklaps 

 voor haar stond en, verwonderd dat hij haar als 't ware onder 

 haren last gebukt zag gaan, haar toeriep: „Laat zien wat gij 

 daar draagt". Zij ontstelde over zijne onverwachte verschijning 



