— 757 — 



Voortplanting. De blimbing laat zich gemakkelijk „tjang- 

 kokken" en de onbeschadigde, goed gedroogde, versche pitten 

 komen ook niet moeilijk op. 



Gelijk het het geval is met andere vruchtboomen, zijn de 

 tjangkoks te prefereeren boven de plantjes uit pitten gekweekt, 

 omdat de kans van verbastering geringer is. Ook krijgen ze 

 eerder vruchten dan de boomen, die op andere wijze voortge- 

 plant zijn. Een nadeel bestaat echter daarin, dat ze korter 

 leven. 



De beste plantjes verkrijgt men door de rechtop staande 

 loten te tjangkokken. 



Zijn deze laatsten niet aanwezig, dan kappe men een der 

 takken af ten einde beneden het afgekapte gedeelte de ge- 

 wenschte uitloopers te verkrijgen, die eveneens aangetroffen 

 worden aan eiken tak, die getjangkokt was. 



Geschiedt de voortplanting door middel van pitten, dan heeft 

 deze op de volgende wijze plaats: 



In de pépinières worden de pitten, na eerst met asch te 

 zijn bestrooid, op een afstand van ongeveer een halven voet 

 van elkander gepoot. 



Komen zij op, dan worden de plantjes, zoodra ze een hoogte 

 van + 3i dM. bereikt hebben, overgeplant daar, waar men 

 de boomen hebben wil. 



Wil men zich geen moeite geven om kweekbeddingen aan 

 te leggen, zoo neme men eene oude, met aarde gevulde kist 

 en late deze dienst doen als pépinière. 



Yele inlanders doen het op zeer eenvoudige, zorgelooze wijze. 



De pitten worden door hen op een beschaduwd, vochtig 

 plekje weggeworpen. 



Komen zij op, dan worden de plantjes, wanneer zij onge- 

 veer 3 maanden oud zijn, verplant naar een ander plekje en 

 op een grooteren afstand van elkander ter voorkoming dat de 

 wortels elkander omstrengelen, om later, als zij eene zekere 

 hoogte, b. V. van ongeveer een halven meter bereikt heb- 

 ben, weder te worden overgeplant daarheen, waar men de 

 boomen hebben wil. 



III. 43 



