IETS OVER PARTICULIERE KOFFIECULTUUR 

 IN DE PADANGSCHE BOVENLANDEN. 



Zooals bekend is, werden vóór het jaar 1872 geene gronden 

 in erfpacht op Sumatra afgestaan, omreden toen nog niet was 

 uitgemaakt of het N. 1. Gouvernement rechten op woeste gronden 

 kon doen gelden ; eerst in dat jaar werd het rapport der com- 

 missie bekend, waarin Averd vastgesteld, dat het Gouvernement 

 dezelfde rechten op de woeste gronden had, als de panghoeloe's 

 andeko's (volkshoofden). 



Sedert dien tijd zijn in de Padangsche Bovenlanden successie- 

 velijk de nu bestaande ondernemingen aangelegd. 



Wilde men vroeger, d. i. vóór het bekend worden van het 

 hierboven bedoeld rapport, woeste gronden ontginnen, dan moest 

 men zich wenden tot de volkshoofden en middels contracten met 

 die hoofden, woeste gronden trachten te verkrijgen. Oorspron- 

 kelijk zijn de eerste ondernemingen aldus ontstaan; later (na 

 de genomen beslissing) werden de eigenaren genoodzaakt die 

 gronden in erfpacht aan te vragen. Het gouvernement nam 

 evenwel niet de noodige maatregelen om die vroeger gesloten 

 contracten nietig te verklaren, wat nu nog voor enkele onderne- 

 mingen tot een onzuiveren toestand aanleiding geeft. 



Wil men tegenwoordig woeste gronden ontginnen, dan 

 geschiedt de aanvrage ingevolge Staatsblad n°. 5, dd. 16 Januari 

 1891, terwijl men zich, ingevolge eener bepaling van den 

 Resident der Padangsche Bovenlanden, met de volkshoofden 

 moest verstaan omtrent eene vergoeding, welke hun zou compe- 

 teeren voor de kleine voordeelen, door die volkshoofden genoten 

 van den kleinen man, die boschproducten etc. van die woeste 

 gronden haalt. De betrekkelijke vergoeding moet, middels eene 



